Σ ένα γύρισμα της ζωής

Πώς γίνεται, σ’αυτόν τον ”ψεύτη κόσμο”, ανθρωποι που αγάπησες, που τους κράτησες και σου κράτησαν το χέρι έστω και λίγο, που ορκιζόσουνα τότε – και το πίστευες – πως θα υπάρχουν πάντα στο κάδρο της ζωής σου…Πώς γίνεται να χάνονται…
Να μένουν μόνο σαν κιτρινισμένες φωτογραφίες στο αλμπουμ της ψυχης σου. Το ποδοβολητό της μοίρας ? Η σκόνη του χρόνου ? Οι φουρτούνες ? Οι καταιγίδες ? Η βιάση να προλάβεις εκείνο που δεν έρχεται ποτέ ? Πώς γίνεται…
Και φεύγουν οι μέρες, κυλά η ζωή και μένει μόνο η μυρωδιά απο το αγγιγμά τους να σ΄ακολουθεί. Και μια νοσταλγία, που σε πληγώνει γλυκά, κάτι δειλινά, που ο ήλιος βάφει τη θάλασσα τριανταφυλλί. Η κάτι νύχτες του καλοκαιριού, που δεν σ΄αφήνει ν΄αποκοιμηθείς το αρωμα της βιολέτας. Σ ένα γύρισμα της ζωής  Α. Παπαδάκη

Μην μου ξυπνάς αυτά που αφήνω να κοιμούνται.

 Μην δίνεις τόσο εύκολα!

Δεν έχω θυμό μέσα μου!
Δεν έχω έχθρα για κανέναν!

Όμως μέσα μου κοιμάται μια λύπη!
Πρόσεχε μην μου την ξυπνάς!
Κι η λύπη όταν την ξυπνάς γίνεται θάνατος!

Μην μου ξυπνάς την λύπη μέσα μου.
Άστην να κοιμηθεί, να γαληνέψει και να ξεχαστεί.
 

Θα θελα να μπορούσα να θυμώσω και να φωνάξω.
Να ξεσπάσω, να κλάψω, να εκδικηθώ. 

Μόνο που τίποτα από αυτά δεν θέλω να κάνω.
 

Το μόνο που θέλω είναι να κοιμίσω την λύπη μου.
Να την κοιμίσω και να την ξεχάσω.
Όπως κάνω ότι ξεχνώ τόσα πράγματα.
Κι ας μην τα ξεχνώ.
 

Θέλω να περπατήσω και να μυρίσω νυχτολούλουδο.
Να περιπλανηθώ σε δρομάκια άγνωστα.
Θέλω να μετακομίσω σε καινούρια γειτονιά.
Να περπατήσω τους δρόμους της και να ανακαλύψω καινούρια μυστικά.
 

Τόσα θέλω, μόνο που δεν ξέρω τι μπορώ.
 

Ή μήπως μπορώ ότι θέλω ?

Σε θυμάμαι να μου λες, πως πρέπει στον εχθρό να χαμογελώ, γιατί έτσι τον πανικοβάλλω. 

Σου χαμογελώ και σε κοιτώ στα μάτια.
 

Τώρα πια, ξέρω τα ψέματα πίσω από τις καλά κρυμμένες αλήθειες σου.
Είναι όλα τόσο ξεκάθαρα πια.
Χάθηκε η ομίχλη, διαλύθηκαν τα σύννεφα κι η ομορφιά και η ασχήμια
μας κοιτούν κατάματα.
 

Μην μου ξυπνάς αυτά που αφήνω να κοιμούνται.

William Shakespear

Αιχμαλωτοι του ιδιου τους του εαυτου

Αιχμαλωτοι του ιδιου τους του εαυτου ... Χωρις τρελα ... Χωρις ανιδιοτελεια ... "Σκεφτονται" σκοπιμα ... "Ξεχνανε" σκοπιμα ... "Νοιωθουν" σκοπιμα ... Παιζουν με τις ευαισθησιες ... Δεν επιτρεπουν να αφεθουν ... Ζουν στην σκια των πραγματικων τους θελω ... Με λαθος αξιες ... Λαθος ιδανικα ... 
... Μονο ζηταν να παρουν για να καλυψουν το κενο τους ... 
... Ετεροφωτοι ανθρωποι αιχμαλωτοι του ιδιου τους του εαυτου ...

ημερολόγιο της Αναΐς Νιν.

"Το σεξ δεν ευδοκιμεί στη μονοτονία. Χωρίς αίσθημα, ανακαλύψεις, παραξενιές, δεν υπάρχουν εκπλήξεις στο κρεβάτι. Το σεξ πρέπει να ανακατεύεται με δάκρυα, γέλια, λέξεις, υποσχέσεις, σκηνές, φθόνο, ζήλεια, όλα τα καρυκεύματα του φόβου, των μακρινών ταξιδιων, των καινούριων προσώπων, μυθιστορήματα, ιστορίες, όνειρα, φαντασιώσεις, μουσική, χορό, όπιο, κρασί."

Από το ημερολόγιο της Αναΐς Νιν. 

Μας αρέσει αυτό το "μαζί"

Θα μπορούσαμε να είμαστε μαζί, μόνο και μόνο, γιατί μας αρέσει αυτό το "μαζί", αλλά πολύ συχνά μένουμε με τον άλλο, επειδή νοιώθουμε άσχημα "χωρίς" αυτόν. Μόνο αν νικήσουμε το φόβο της μοναξιάς, θα είμαστε ικανοί για την αγάπη. Μόνο αν αγαπήσεις την μοναξιά, κάθε λεπτό που ζεις με τον άλλον γίνετε μια επιλογή αγάπης.

Η Αγάπη είναι ένα ολοζώντανο λουλούδι, αν το κλείσεις σ' ένα γυάλινο βάζο πνίγεται και πεθαίνει, τότε για να το κρατήσεις "ζωντανό" το μεταμορφώνεις σε πλαστικό συνθετικό λουλούδι, αλλά δεν είναι πια λουλούδι, είναι μόνο ένα κομμάτι πλαστικό. Ένα αληθινό τριαντάφυλλο, αντιμετωπίζει όλους τους κινδύνους ενός πραγματικού φυτού, εκτίθεται στον ήλιο, στον άνεμο και στη βροχή...

Η αγάπη είναι ένα σπάνιο λουλούδι. Είναι σπάνιο, επειδή μπορεί να συμβεί μόνο όταν δεν υπάρχει φόβος. Ποτέ πριν. Αυτό σημαίνει ότι η αγάπη μπορεί να συμβεί μόνο σ’ ένα βαθειά πνευματικό άτομο. Το σεξ γίνεται με όλους. Οι γνωριμίες γίνονται με όλους. Όχι όμως και η αγάπη.Όταν δεν φοβάσαι, όταν δεν έχεις τίποτα να κρύψεις, τότε μπορείς ν’ ανοιχτείς, τότε μπορείς ν’ αποσύρεις όλα τα σύνορα. Και τότε μπορείς να προσκαλέσεις τον άλλο να μπει μέσα σου, μέχρι το μεδούλι σου. Και μην ξεχνάς ότι, αν αφήσεις κάποιον να σε διαπεράσει βαθειά, τότε και εκείνος θα σ’ αφήσει να τον διαπεράσεις, επειδή όταν αφήνεις κάποιον να μπει μέσα σου, δημιουργείται εμπιστοσύνη. Όταν δεν φοβάσαι, χάνει και ο άλλος το φόβο του.

Όσσο

''Λένε, πως ό,τι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό..

''Λένε, πως ό,τι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό..
Αναρωτιέμαι συχνά αν είναι απόλυτο αυτό....
Εγώ πιστεύω πως ,ακόμα κι αν καταφέρεις να επιζήσεις, να κολυμπήσεις ως την απέναντι όχθη, δεν θα είσαι πια ο ίδιος....
...... Θα είσαι ένας άλλος..
Θα έχεις χάσει το ένδυμα της ψυχής που διάλεξες....
Προχωράς από κει και πέρα στη ζωή με μια στολή που δε σου πάει..
............ Σε προφυλάσσει μεν, αλλά δεν σου πάει..''

ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

Είμαι καλά να λες...

Για όσες φορές μπήκες σε ξένα παπούτσια που σε στένευαν..
Για όλες τις νύχτες που αποκοιμήθηκες κλαίγοντας..
Για τις αγκαλιές που έδωσες κι έμεινες με άδεια χέρια..

Είμαι καλά να λες..
Για τα λόγια που υπερεκτίμησες και δεν έπρεπε..
Για το χώρο που έδωσες και τελικά έμεινε κενή η θέση δίπλα σου..
Για όλες τις φορές που ξέμεινες σε άδειους δρόμους..
Για όλους τους θυμούς που δεν έλενγξες..
Για ότι σκόρπισε....Ότι δεν τηρήθηκε..
Για τα ψίχουλα που αρκέστηκες να πάρεις..

Είμαι καλά να λες..
Κι ας απομακρύνονται τα όνειρά σου..
Κι ας γκρεμίστηκαν έτσι απρόβλεπτα τα πρότυπά σου..
Κι ας φαίνονται κάποιες στιγμές όλα αδιέξοδα..
Κι ας σου κόβεται η ανάσα από τον πόνο..
Να ξυπνήσεις ένα πρωί σε άλλη ζωή δεν γίνεται..
Γι'αυτό προσπάθησε να ομορφύνεις όσο γίνεται αυτή που έχεις..
Η ζωή μας είναι εκπληκτική!!

-Λουκρητία Βοργία-