Να με περιμένεις.Θα έρθω.

Να με περιμένεις.Θα έρθω." Μου το είπες φεύγοντας. 
Μου το λες κάθε φορά αυτό. Φαίνεται πως αυτή η σκέψη σου κάνει καλό. "Να με περιμένεις"
Μετράω τις ώρες που χάνουμε. "Να με περιμένεις". Κάποτε έρχεσαι. Με το ίδιο εκείνο χαμόγελο, λίγο πιο κουρασμένο. Έρχεσαι. Σ' εμένα. Εγώ, σε περιμένω καιρό. Αναβάλλοντας κάθε στιγμή-τη ζωή μου. Ματαιώνοντας κάθε βράδυ-τις επιθυμίες μου. Και σε περιμένω. Εγώ αόριστη.Εσύ συγκεκριμένος. Εσύ ακέραιος. Εγώ απούσα. Πως θα μπορούσα όμως ν' αναπνέω χωρίς την πιθανότητα της επιστροφής σου;
"Να με περιμένεις. Θα έρθω." Αυτό το λες κάθε φορά που χωρίζουμε.Είναι η μοναδική αναστολή μιας ποινής που θα καταργήσει το πρόσωπό μου. Την ποινή την ξέρεις. Λέγεται απουσία. Η απουσία σου.
Αυτή η θάλασσα με πονάει.και τα τραγούδια.Και τα φώτα. Και το σκοτάδι. Με πονά ο εαυτός μου σε σχέση με τη ζωή. Σε χρόνο σταματημένο. Σε τόπο σαφή. Σε μια παρένθεση από αναμονή και σιωπή.
Κάποτε βρίσκουμε τις λέξεις, το χρόνο, τα σχήματα, τα χρώματα, το χαμόγελο. Είναι όταν σμίγουμε. Και γίνεσαι εσύ χώρος μου, χαμόγελό μου, λέξεις μου, φωνή μου. Και χάνομαι μέσα σου.
Και δημιουργείσαι μέσα μου.
Έχω ζήσει μαζί σου ό,τι απόφυγες να ζήσεις με τον εαυτό σου. Σε πρόλαβα τη στιγμή που κρυβόσουν. Που έστριβες το κεφάλι δεξιά να κρυφτείς. Δεν πρόφτασες. Σ' άρπαξα απ' το χέρι.
"Έτσι κι αλλιώς, μαζί σου. Παντού. Κι εδώ. Και στα άλλα. Μαζί σου.

~Εύη Σουρτζίδη

Υπάρχουν άνθρωποι...

Υπάρχουν άνθρωποι λιμάνια...Πάντα εκεί, πάντα πρόθυμοι να σε ζεστάνουν με την ματιά τους , τα λόγια τους, την αγκαλιά τους...Όσο κι αν έλειψες, όπου κι αν χανόσουν...

Υπάρχουν άνθρωποι θηρία....Που περιπλανώνται μέσα στις ζούγκλες του μυαλού και της ματαιοδοξίας τους, που είναι έτοιμοι να κατασπαράξουν οτιδήποτε εμποδίζει τα σχέδια και τις ακόρεστες επιθυμίες τους, να αρπάξουν και να λιποτακτήσουν από οτιδήποτε όμορφο κι αληθινό κάνεις το λάθος να τους χαρίσεις...

Υπάρχουν άνθρωποι ποτάμια αθόρυβα....Μπαίνουν στην ζωή σου σιγανά, μυστικά, απρόσμενα με κίνητρα οχυρωμένα από τις κεραίες της ψυχής σου,που ζωγραφίζουν ανεξίτηλα τους πόθους στην καρδιά σου μα όταν βρουν τον στόχο τους, σε μαχαιρώνουν πισώπλατα και βγαίνουν από την ζωή σου και πάλι αθόρυβα...

Υπάρχουν άνθρωποι απρόβλεπτοι,

χείμαρροι

, γεμάτοι ορμή, πάντα έτοιμοι να σου προσφέρουν ένταση, χαρά, υποσχέσεις που δεν θα μπορέσουν ίσως να τηρήσουν , όχι γιατί φταίνε αυτοί αλλά η έμφυτη ανάγκη τους να ζουν μόνο για την στιγμή, να ρουφάνε ότι μπορούν να προλάβουν και να φεύγουν αναζητώντας και πάλι τέτοιες στιγμές...

Υπάρχουν άνθρωποι μοναχικοί , σιωπηλοί, σαν

νύχτες χειμωνιάτικες

...χωρίς φεγγάρι, χωρίς ζεστασιά, χωρίς αγωνίες, άχρωμοι, κλεισμένοι και θωρακισμένοι στην έρημο που τους ανήκει και που λατρεύουν...

Υπάρχουν άνθρωποι ''

φευγάτοι

''...Ονειροπόλοι, με καρδιά και νου γεμάτο χρώματα και ελπίδες, για πάντα δεμένοι με ένα αύριο φωτεινό που αν και ποτέ δεν έρχεται, πάντα ελπίζουν ότι θα έρθει....Μέχρι να φύγει εντελώς το σήμερα...

Υπάρχουν και άνθρωποι

ερωτικοί

, παθιασμένοι, δυνατοί και ευάλωτοι ταυτόχρονα, ελεύθεροι αλλά και παραδομένοι...Χωρίς έρωτα σκοτεινιάζουν, χάνονται αργοπεθαίνουν στην ανία και την μοναξιά που οι ίδιοι επιλέγουν για να κλείσουν τις πληγές τους που με το επόμενο χτυποκάρδι ανοίγουν και πάλι...

Υπάρχουν και ΑΝΘΡΩΠΟΙ

άγγελοι

....Κάπου μακριά από το πλήθος και τα τετριμμένα, ταπεινοί αλλά και φωτεινοί ταυτόχρονα, άγνωστοι και γνώριμοι πολλές φορές, που θυσιάζουν σώμα και εγωισμό, αφιερωμένοι στην αναζήτηση του ανυπέρβλητου, του ανώτερου, του Θείου έρωτα...

Όλοι είναι γύρω μας, όλοι χτυπάνε κάποια στιγμή την πόρτα της ψυχής μας, όλοι κάτι δίνουν και κάτι παίρνουν, κάτι μας μαθαίνουν και κάτι τους μαθαίνουμε...Αλλά το πιο σημαντικό ... ΟΛΟΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΙΓΟ ΠΟΛΥ ΜΕΣΑ ΜΑΣ! Και εμφανίζονται σαν σκιές κρυμμένες σε κάποιες φάσεις της ζωής μας, όταν εμείς το επιτρέψουμε, η όταν οι άλλοι τις συναντήσουν μέσα στα μάτια μας...Για να πιστέψουν σ' αυτά που θέλουν να υπάρχουν, για να ζητήσουν εκείνα που πάντα υπήρχαν αλλά αγνόησαν...Γιατί απλά είναι άνθρωποι...

 Δεν φοβάμαι...

Δεν φοβάμαι την απουσία σου πια... ...αυτή η παρουσία σου είναι που με τρομάζει, που μου θυμίζει πόσο ανάγκη την έχω... Δεν φοβάμαι τις νύχτες που δεν είσαι εδώ... αυτό έγινε κιόλας συνήθεια... ...οι νύχτες που περάσαμε μαζί με στοιχειώνουν, που μου θύμισαν πως ανάμεσα στα χρώματα υπάρχει και το Κόκκινο της Φωτιάς... Ούτε και τις λέξεις μου φοβάμαι και τις αφήνω ελεύθερες να 'ρθουν να σε συναντήσουν... ...απ' τις σιωπές μου τρέχω να ξεφύγω που κάθε βράδυ πριν κλείσω τα μάτια μου, ουρλιάζουν τις μεγαλύτερες αλήθειες... Να σου πω κι αυτό: Δεν φοβάμαι καθόλου πια αν θα φύγεις και δεν ξαναφανείς ποτέ... Εμένα φοβάμαι...που μένω εδώ...μα δεν ανήκω
                                                                                                  ~Έλενα Σίμογλου 

Εσύ εσύ, όλα εσύ.

Η αγάπη και η ζεστασιά, εσύ.

Τις κρύες νύχτες του χειμώνα, εσύ.

Η αγκαλιά και το φιλί που καίει, εσύ.

Η ελευθερία, εσύ.

Όλα εσύ μα και τίποτα συνάμα.

Ο παράδεισος και η κόλαση μαζί.

Ο πόνος και η μοναξιά, πάλι εσύ.

Ο θυμός, η απουσία, το δάκρυ, πάλι εσύ.

Το ψύχος στην καρδιά μου, εσύ.

Ο πάγος της ψυχής μου, εσύ.

Το αντίο και το γεια, εσύ.

Ο ήλιος, ο ουρανός, όλα τα φωτεινά σώματα, εσύ.

Εσύ, η ανάσα, εσύ η πνοή.

Και εγώ, πάλι εσύ.

Μα δεν κατάλαβες ζωή μου, πως για εσένα ανασαίνω.

Για εσένα κοιμάμαι και ξυπνώ.

Για εσένα τραγουδάω, για εσένα κλαίω, για εσένα φωνάζω.

Για εσένα ελπίζω…

Εσένα περιμένω..

Εσένα αγαπάω..

Εσένα φθονώ. Γιατί εγώ, είμαι εσύ, μα εσύ, είσαι μονάχα εσύ..

Αχ, εσύ όλα και τίποτα εγώ.

Αχ, σ’αγαπώ..

life coaching

1. Αγωνίσου για ότι πιστεύεις ότι αξίζει. 2. Πηγαίνοντας στο άγνωστο, είναι ο τρόπος να διευρίνεις το γνωστό. 3. Διάβασε περισσότερο. 4. Να θυμάσαι τις συμβουλές των γονέων σου. 5. Ψάξε για πράγματα και ιδέες που σε εμπνέουν κι ακολούθησε τα! 6. Μάθε μια καινούργια γλώσσα. 7. Να μοιράζεσαι.. 8. Υπάρχει μέθοδος που λειτουργεί. Ανακάλυψε την! 9. Κάνε κινήσεις που δεν συνηθίζεις να κάνεις. 10.Μην αγοράζεις πολλά πράγματα αν δεν είναι απαραίτητα. Αγόρασε πράγματα που θέλεις πολύ. 11. Να είσαι ταπεινός, αλλά με αυτοπεποίθηση! 12. Μη καυχιέσαι για τις γνώσεις σου. 13. Προσπάθησε να φανείς χρήσιμος σε όσο το δυνατόν περισσότερες καταστάσεις. 14. Διαμόρφωσε το σπίτι σου έτσι ώστε να σε κάνει να νιώθεις ευχάριστα. 15. Από τον καθένα μπορείς να μάθεις κάτι. 16. Δεν είναι κακό να τρομάζεις τον εαυτό σου λίγο. Διευρύνει τον εσωτερικό σου χάρτη. 17. Βάζε στοιχήματα για πράγματα που θες να πετύχεις και σε δυσκολεύουν. Θα σε βοηθήσει να τα καταφερείς. 18. Κάνε κρύα ντούζ. Κυκλοφορεί το αίμα, σφίγγει το δέρμα και έχεις πιο έντονη την αίσθηση της αναζωογόνησης. 19. Μάθε να απολαμβάνεις και να χρησιμοποιείς την αίσθηση της πείνας. 20. Να θυμάσαι αυτούς που σε βοήθησαν κι αντάμειψε τους με το παραπάνω. 21. Βοήθησε κι αυτούς που δεν σε χουν βοηθήσει η δεν μπορούν. 22. Περπάτα περισσότερο. 23. Μάθε να διαλογίζεσαι. Βοηθάει να αντιμετοπίζεις προβλήματα που τυχόν έχεις με τον εαυτό σου. 24. Προτίμησε να ακούς παρά να μιλάς περισσότερο. 25. Επέκτεινε τα όρια των δυνατοτήτων σου, αν θέλεις να έχεις περισσότερες δυνατότητες. 26. Ενημερώσου για την τέχνη. 27. Ντύσου σαν μια νεότερη έκδοση του εαυτού σου. 28. Το άσχημο είναι απλά στο δρόμο του για το όμορφο γι αυτό μη το φοβάσαι. 29. Ζήτα συγνώμη όταν ξερεις ότι είχες άδικο. 30. Αρνήσου να ζήσεις καταστάσεις που σε αγχόνουν. 31. Γράψε ότι σου βγαίνει. Είναι ένα είδος ξεσπάσματος και ξαλάφρωσης. 32. Απόφυγε να παίρνεις τις καταστάσεις προσωπικά. 33. Οι περιπέτειες κάνουν πιο συναρπαστική τη ζωή. 34. Να λές πιο συχνά ευχαριστώ.

ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ

Τα πέντε βήματα για να δουλέψω τα συναισθήματά μου (κατά τον Fred Kofman) Η μεγάλη πρόκληση που κρύβουν τα συναισθήματά μας είναι να καταφέρουμε να αντιληφθούμε όσα μας μεταδίδουν. Ενώπιόν του πρέπει να αναρωτιόμαστε όχι μόνο πως νοιώθουμε , αλλά και τι μας διδάσκει αυτό που νοιώθουμε, έτσι ώστε να δράσουμε σύμφωνα με την ώθηση που μας δίνει κάθε συναίσθημα. Τα συναισθήματα μπορεί να αποδειχτούν ακόμα και εχθροί μας όταν τα μεγενθύνουμε ή αντίθετα, όταν τα αγνοούμε. Ορισμένες φορές όμως τα συναισθήματα μας αιφνιδιάζουν και μας κάνουν να πέφτουμε θύματα της “συναισθηματικής απαγωγής”. Όταν συμβαίνει αυτό, αν συγκρατηθούμε, έστω και για έξι μόνο δευτερόλεπτα, μπορούμε να σταματήσουμε έγκαιρα το ξέσπασμα. Τα συναισθήματα είναι κατ’ ουσίαν η γέφυρα ανάμεσα στο νου και το σώμα μας και ευθύνονται για την υγεία μας. Είναι βασικής σημασίας για τη λογική και την επίλυση των προβλημάτων, αποτελούν εκλεπτυσμένο σύστημα καθοδήγησης για δράση και στοιχείο -κλειδί στη λήψη αποφάσεων. Αν τα ακούμε και τα χρησιμοποιούμε κατάλληλα, θα καταφέρουμε να κυριαρχήσουμε πάνω τους και να ζήσουμε καλύτερα. ΒΗΜΑ 1 : ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ Γίνομαι μάρτυρας του εαυτού μου και του συναισθήματός μου. Τι νοιώθω; ΒΗΜΑ 2: ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ Αποδέχομαι το συναίσθημα χωρίς να το κρίνω. Δέχομαι αυτό που νοιώθω. ΒΗΜΑ 3: ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ Ελέγχω τις παρορμήσεις, καθυστερώ την ικανοποίηση. Παύση, εισπνοή, επιλογή. ΒΗΜΑ 4:ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ Παρατηρώ τις σκέψεις και τα λόγια μου. Ποια η ιστορία που λέω στον εαυτό μου πίσω από το συναίσθημα; Ποια είναι τα γεγονότα; ΒΗΜΑ 5: ΕΚΦΡΑΣΗ Εκφράζω. Πως μπορώ να εκφράσω αυτό που μου συμβαίνει με ακεραιότητα, σε συμφωνία με τις αξίες μου και με αποτελεσματικότητα; Τα πέντε βήματα που θα σε βοηθήσουν να δουλέψεις με τα συναισθήματα των άλλων ΒΗΜΑ 1: ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ (ενσυναίσθηση) Τι νοιώθει ο άλλος; Ανακάλυψε τι νοιώθει ο άλλος χρησιμοποιώντας την ενσυναίσθηση και την παρατήρηση. Απόφυγε τα βεβιασμένα συμπεράσματα και μην προσπαθείς να διαβάσεις το μυαλό του άλλου (μη νομίζεις ότι ξέρεις τι σκέφτεται ή τι νοιώθει) ΒΗΜΑ 2: ΑΠΟΔΟΧΗ (συμπόνοια) Αποδέξου αυτό που νοιώθει το άλλο άτομο χωρίς να κρίνεις ή να αντιλέγεις. Χρησιμοποίησε τη συμπόνοια. Απόφυγε να λες “Μη στεναχωριέσαι”, “Μη νοιώθεις άσχημα”. ΒΗΜΑ 3: ΕΠΙΡΡΟΗ (αυτοσυγκράτηση και έλεγχος) Στον απόηχο της ενσυναίσθησης, δημιούργησε ένα κλίμα επιρροής που να ευνοεί το άνοιγμα. Βοήθησε τον άλλο να ρυθμίσει τα συναισθήματά του και να νοιώθει συγκρατημένος. Να κάνει μια παύση, να πάρει ανάσα και τα λοιπά. ΒΗΜΑ 4: ΕΡΕΥΝΑ (ορθολογισμός) Διατύπωσε ερωτήσεις για να καταλάβεις από που προέρχεται το συναίσθημα. Βοήθησε τον άλλο να καταλάβει τη λογική των συναισθημάτων του. Ποια ιστορία λες στον εαυτό σου πίσω από την οποία ζει το συναίσθημά σου; ΒΗΜΑ 5: ΑΚΡΟΑΣΗ Να είσαι παρών για να μπορείς να ακούς τις απαντήσεις, με πρόθεση να ανακαλύψεις τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα του άλλου, για να οδηγήσεις τις πράξεις του σε καλή κατάληξη. Τι χρειάζεσαι για να νοιώσεις ικανοποιημένος. Veronica de Andres και Florencia Andres

Όσες φορές έχω πει ότι δεν θέλω να σε ξαναδώ, τόσες το έχω πάρει πίσω. Πόσες φορές έχεις έρθει και έχεις φύγει από την ζωή μου. Και επέστρεψες.. μάλλον για να φύγεις πάλι. Και έτσι θα βρεθώ για μια ακόμα φορά να φοράω την μάσκα μου.. εκείνη που κρύβω όλα όσα σαν κατάρα κρέμονται από τα χείλη μου. Και εσύ βρίσκεις τον τρόπο και με παίζεις. Όσα λιγότερα μου δίνεις, τόσα περισσότερα ανόητα ζητάω.. Είναι το γέλιο σου που μου έλειψε, η φωνή σου ή μήπως η φλόγα μου διέκρινα να ανάβει πάλι μέσα σου; Η φωνή σου κατάφερε να με ταξιδέψει στα παλιά – μα όχι ξεχασμένα. Στα λίγα που ζήσαμε, στο πολύ που αγαπήσαμε. Μου θύμισε το παιχνίδι μας με την φωτιά. Αυτό που δεν έλεγε κανείς να σταματήσει, ακόμα και αν τώρα απατηλά το αρνείσαι. Η φωτιά ήρθε να μας κάψει και να αφήσει στάχτες ή να μας δώσει μια νέα πνοή; Είχαμε ζήσει έντονα το τώρα και η κάθε στιγμή ήταν μαγεία. Μάθαμε και οι δυο ότι στα συναισθήματα μπορείς να επιβάλλεις σιγή, δεν μπορείς όμως να βάλεις όρια.. Μένω να ακούω.. να κοιτάω.. να φαντάζομαι.. Η φαντασία μου ποτέ δεν είχε όρια. Συνεχίζει και πλάθει εικόνες από τις λέξεις που ξεστομίζεις. Εικόνες τόσο ζωντανές. Σαν τα τις βλέπω μπροστά μου. Σαν να τις ζω. Λάθος, τις έζησα. Έκανες λάθη. Ναι. Πολλά λάθη. Ναι. Ασυγχώρητα λάθη. Ναι. Ξέρεις ποιο ήταν το μεγαλύτερο; Ότι άργησες..