Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2011

οι άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας είτε για κάποιο λόγο

οι άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας είτε για κάποιο λόγο, είτε για ορισμένο χρόνο, είτε για πάντα. Όταν ξέρεις αυτό, ξέρεις και τι να κάνεις για τον κάθε άνθρωπο. Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας για κάποιο λόγο, συνήθως απαντά σε μία ανάγκη μας που με κάποιο τρόπο έχουμε εκφράσει. Έχει έρθει για να μας βοηθήσει σε μια δυσκολία, να παρέχει καθοδήγηση ή υποστήριξη, για να μας συνδράμει φυσικά, συναισθηματικά ή πνευματικά. Μοιάζει θεόσταλτος και είναι. Είναι εκεί για το λόγο ακριβώς που τον χρειαζόμασταν. Μετά, χωρίς να κάνουμε κάτι λάθος και ίσως ακόμα σε μια άβολη στιγμή και παρ ότι μπορεί να πληγωθούμε, η σχέση θα τελειώσει. Κάποιος από τους δύο θα πει ή θα κάνει κάτι που θα βάλει τέλος. Μπορεί ο άνθρωπος αυτός να πεθάνει. Μπορεί απλώς να φύγει μακριά μας Κάποιες φορές, μπορεί να ενεργήσει με τέτοιον τρόπο που να μας αναγκάσει να πάρουμε θέση. Αυτό που πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι, η ανάγκη μας βρήκε ανταπόκριση, η επιθυμία μας εκπληρώθηκε, οπότε η δουλειά του ανθρώπου αυτού τελείωσε. Η προσευχή μας πήρε απάντηση και είναι ώρα να προχωρήσουμε. Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας για ορισμένο χρόνο, αυτό σημαίνει ότι ήρθε η ώρα να ωριμάσουμε, να μοιραστούμε και να μάθουμε. Μπορεί να μας φέρει μια ειρηνική εμπειρία, ή να μας κάνει να γελάμε. Θα μας μάθει να κάνουμε κάτι που δεν κάναμε ως τώρα και πάντως η παρουσία του θα μας δώσει μεγάλη χαρά. Παρ ότι μπήκε στη ζωή μας για ορισμένο χρόνο, το έργο του ήταν σπουδαίο. Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας για πάντα, μας διδάσκει μαθήματα ζωής. Θα μας διδάξει αυτά, πάνω στα οποία πρέπει να χτίσουμε στέρεα συναισθηματικά θεμέλια. Η δουλειά μας είναι να δεχτούμε το μάθημα, να αγαπήσουμε τον άνθρωπο αυτό και να εφαρμόσουμε όσα μάθαμε στη σχέση μας μαζί του, σε όλες τις σχέσεις και όλα τα πεδία της ζωής μας Λένε ότι, η αγάπη είναι τυφλή, αλλά η φιλία διαισθητική. Είτε είναι για κάποιο λόγο, είτε για κάποιο χρόνο, είτε για μια ζωή, σ ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία αυτής της εμπειρίας. Σ ευχαριστώ που είσαι μέρος της ζωής μου

Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011

Ο ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΤΩΝ ΩΡΙΜΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ . . . . .


«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται
λιγότερος χρόνος ζωής απ' ό,τι έχω ζήσει έως τώρα...

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις
πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του
απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.

Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται,
καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί,
γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.

Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη
χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.

Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.

Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι
εγωισμοί.

Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.

Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους
για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα
τους.

Μισώ να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα
μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το
περιεχόμενο... μετά βίας για την επικεφαλίδα.

Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις
επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται... Μου μένουν λίγες
καραμέλες στη σακούλα...

Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.

Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.

Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.

Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.

Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.

Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια

Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια
και την ειλικρίνεια.

Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.

Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά
των ανθρώπων...

Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως
μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.

Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η
ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.

Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου
απομένουν...Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ?όσες
έχω ήδη φάει.

Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με
τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.

Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα
φτάσεις κι εσύ...»

Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011

σε ψάχνει η ζωή...

Δεν ωφελεί να μένεις στο ιδιο σημείο και να χτυπιέσαι.
Δημιουργείς δίνη και ειναι επικίνδυνο να σε καταπιει.
Κάνε λίγο πιο πέρα.Λίγο πιο κει....
Καθόλου δεν βούλιαξε το σύμπαν ,οπως νομίζεις.
Ολα εξακολουθούν να ειναι το ιδιο μαγευτικά,οπως και πριν.
Απλώς εσυ έχασες το καθρεφτάκι,που μέσα του
καθρέφτιζες ολο το κόσμο.
Λες να μην υπάρξει 'αλλο?Λες να ταν το μοναδικό?
Μάλλον δεν πρόσεξες πάνω στην ταραχη σου.... σε ψάχνει η ζωή...

Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2011

όσα λες και όσα θέλεις....


Είναι φορές που μιλάς και δεν ακούγεσαι...Δεν είναι γιατί δεν έχει δύναμη η φωνή σου.. Ούτε γιατί είναι αδύναμα τα θέλω σου... Είναι γιατί...κανείς δεν νοιάζεται..
Για όσα λες και όσα θέλεις...Και είναι πιο εύκολο να μην σε ακούν.. από το να σου πουν τα ψέματα που ζητάς...Και τότε εσύ τι ΠΡΕΠΕΙ να κάνεις..; Να μαζέψεις όσα σκόρπισες...Να σκορπίσεις όσα ένιωσες...Να κρατήσεις ένα χαμόγελο.. Από εκείνα που σου χάρισε..Να αφήσεις στα χέρια του..Την δανεική ελπίδα..Και απλά να φύγεις.. Να εξαφανιστείς... Αν μπορείς...αλλά μπορείς?

Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2011

Αν δεις την ψυχή μου

να τρεχει

με ματωμενα

γονατα κοντα σου,

μην τρομαξεις...

Δεν ειναι τιποτα καλέ

απο το παιχνιδι είναι..

Ολα τ'απογευματα

της ζήσης μου

τα περασα

παιζοντας κυνηγητο

με τα όνειρά μου..

Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2011

Φόβος...


Ο κάθε φόβος έρχεται μέσα από μια επιθυμία.
Έτσι αν αρχίσουμε να παρατηρούμε τον εαυτό μας θα διαπιστώσουμε ποια επιθυμία είναι αυτή που τον δημιουργεί και αν είμαστε αρκετά συνειδητοί θα διακρίνουμε τη ματαιότητα που κρύβεται πίσω από αυτή την επιθυμία.
Ο φόβος επίσης προέρχεται από την ανασφάλεια μας για το αύριο.
Το αύριο όμως πάντα θα είναι ανασφαλές. Η ζωή είναι όμορφη επειδή είναι ανασφαλής. Η ανασφάλεια χρωματίζει με ομορφιά τη ζωή μας.
Η ζωή είναι όμορφη γιατί έχει ανατροπές. Δεν είναι δεδομένη. Η ζωή είναι όμορφη γιατί υπάρχει ο θάνατος. Η ζωή έχει αξία γιατί μπορεί να χαθεί.
Αν δεν μπορούμε να την χάσουμε τότε η ζωή γίνεται φυλακή. Δεν θα μπορέσουμε να την απολαύσουμε!

Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2011

θέλω...


Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις..
Θέλω τη γνώμη σου,χωρίς συμβουλές..
Θέλω να με εμπιστεύεσαι,χωρίς απαιτήσεις..
Θέλω τη βοήθειά σου,κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα..
Θέλω να με προσέχεις,χωρίς να με ακυρώνεις..
... Θέλω να με κοιτάς,χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα..
Θέλω να με προστατεύεις,χωρίς ψέματα..
Θέλω να πλησιάζεις χωρίς,να εισβάλλεις..
Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν,
Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις..
Θέλω να ξέρεις..πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου...
Χωρίς όρους...!!! Χόρχε Μπουκάι