Ας ειμαστε ο εαυτος μας!!!

Δεν πρέπει να περιμένουμε από τους άλλους να μαντέψουν τι θέλουμε!
Η σχέση δεν είναι αντάλλαγμα! «Κάνω αυτά που θέλεις, κάνεις αυτά που θέλω», όχι! Αυτό είναι συμβιβασμός! Η σχέση είναι μοίρασμα… Βρίσκεις τον άνθρωπο με τον οποίο ταιριάζεις περισσότερο ώστε να μπορέσει ο ένας να δεχτεί πιο εύκολα το «εγώ» του άλλου. Δεν γινόμαστε ο καθένας κάτι άλλο γι’ αυτόν που αγαπάμε…!!
Δεν γινόμαστε αυτό που νομίζουμε ότι θέλει ο άλλος από φόβο μήπως τον χάσουμε! Ας τον χάσουμε, εφόσον δεν είναι αυτό που μας ταιριάζει…
Αν μας ταιριάζει, δε θα κινδυνέψουμε να τον χάσουμε ποτέ!
... Αν αξίζει, δεν θα μας κάνει να αμφιβάλλουμε ποτέ!
Έλεος, γιατί να πιστεύουμε ότι μας αξίζει αυτή η ταπείνωση;
Αξίζουμε τα πάντα επειδή είμαστε απλά ο εαυτός μας!
Γιατί αναγκάζουμε τον εαυτό μας να γίνει κάτι άλλο και να απογοητευτούμε;

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΓΚΡΙ...

Πάντοτε έλεγα ότι η ζωή τελικά ΔΕΝ είναι ούτε άσπρη ούτε μαύρη... Είναι Γκρί!.. Γεννιόμαστε αντικρίζοντας το άσπρο φως και πεθαίνουμε αντικρίζοντας το μαύρο σκοτάδι και ζούμε τις ζωές μας σε διαβαθμίσεις του γκρι! Λοιπόν, υπάρχει κι άλλη εκδοχή που επιβεβαιώνει το "σήμερα" του γκρι... 'Ολοι έχουμε κάτι "μαύρο" στο "χθες" μας που προσπαθούμε να κρύψουμε η να ξεχάσουμε και όλοι ελπίζουμε στην "άσπρη" μέρα που θα μας ξημερώσει "αύριο". Σήμερα όμως ζούμε στο γκρι!

Το παράδοξο της εποχής μας...

Το παράδοξο της εποχής μας μέσα στην ιστορία είναι ότι έχουμε ψηλότερα κτήρια, αλλά κοντύτερο ψυχισμό

φαρδύτερες λεωφόρους, αλλά στενότερες οπτικές γωνίες,

σπαταλούμε περισσότερο, αλλά έχουμε λιγότερα,

αγοράζουμε περισσότερα, αλλά απολαμβάνουμε λιγότερο.

Έχουμε μεγαλύτερα σπίτια και μικρότερες οικογένειες,

περισσότερες ανέσεις, αλλά λιγότερο χρόνο,

έχουμε περισσότερα πτυχία, αλλά λιγότερη αντίληψη

περισσότερη γνώση, αλλά λιγότερη κρίση,

περισσότερους ειδήμονες, αλλά λιγότερες λύσεις,

περισσότερα φάρμακα, αλλά λιγότερο καλή φυσική κατάσταση.

Έχουμε πολλαπλασιάσει τα αποκτήματά μας, αλλά έχουμε μειώσει τις αξίες μας

Μιλάμε πολύ, αγαπάμε σπανιότατα και μισούμε συχνότατα.

Έχουμε μάθει πώς να "κερδίζουμε το ψωμί μας", αλλά όχι πώς να κερδίζουμε τη ζωή,

προσθέσαμε χρόνια στη ζωή, αλλά όχι ζωή στα χρόνια.
Ταξειδεύουμε στο φεγγάρι, αλλά δυσκολευόμαστε να διασχίσουμε τον δρόμο, ώστε να συναντήσουμε ένα νέο γείτονα.
Κατακτήσαμε το κενό του διαστήματος, αλλά όχι το εσωτερικό μας κενό,
καθαρίσαμε τον αέρα, αλλά βρωμίσαμε την ψυχή μας,
διασπάσαμε το άτομο, αλλά όχι την εμπάθεια και την προκατάληψή μας.
Έχουμε υψηλότερα εισοδήματα, αλλά χαμηλότερη ηθική,
γίναμε πολλοί σε ποσότητα, αλλά λίγοι σε ποιότητα.
Αυτή είναι η εποχή των ψηλών ανθρώπων, αλλά των μικρών χαρακτήρων,
του γρήγορου κέρδους, αλλά των ρηχών σχέσεων.
Αυτή είναι η εποχή του κόσμου της ειρήνης, αλλά των εσωτερικών συγκρούσεων,
περισσότερης άνεσης, αλλά λιγότερης διασκέδασης,
περισσότερων ειδών διατροφής, αλλά λιγότερης θρεπτικότητας.
Αυτή είναι η εποχή των δύο εισοδημάτων (και των δύο συζύγων), αλλά περισσότερων διαζυγίων,
εντυπωσιακότερων κατοικιών, αλλά διαλυμένων σπιτιών.
Είναι η εποχή που υπάρχουν πολλά στις βιτρίνες και λιγότερα αποθέματα
η εποχή που η τεχνολογία μας φέρνει αυτό το γράμμα και η εποχή που μπορείς να επιλέξεις είτε να το προωθήσεις και να δημιουργήσεις τη "διαφορά"... ή απλά να το διαγράψεις.....

“Τι να ζητήσω από το θεό”.

Έκθεση από μαθητή του δημοτικού με θέμα: “Τι να ζητήσω από το θεό”.

“Θεέ μου, απόψε σου ζητάω κάτι που το θέλω πάρα πολύ. Θέλω να…με κάνεις τηλεόραση!
Θέλω να πάρω τη θέση της τηλεόρασης που είναι στο σπίτι μου. Να έχω το δικό μου χώρο. Να έχω την οικογένειά μου γύρω από μένα.
Να με παίρνουν στα σοβαρά όταν μιλάω. Θέλω …να είμαι το κέντρο της προσοχής και να με ακούνε οι άλλοι χωρίς διακοπές ή ερωτήσεις.

Θέλω να έχω την ίδια φροντίδα που έχει η τηλεόραση όταν δε λειτουργεί… Όταν είμαι τηλεόραση, θα έχω την παρέα του πατέρα μου όταν έρχεται στο σπίτι από τη δουλειά, ακόμα κι αν είναι κουρασμένος.
Και θέλω τη μαμά μου να με θέλει όταν είναι λυπημένη και στενοχωρημένη, αντί να με αγνοεί!
Θέλω τ’ αδέλφια μου να μαλώνουν για το ποιος θα περνάει ώρες μαζί μου.
Θέλω να νοιώθω ότι η οικογένειά μου αφήνει τα πάντα στην άκρη, πότε-πότε μόνο για να περάσει λίγο χρόνο με μένα.
Α! Και το τελευταίο, κάνε με έτσι ώστε να τους κάνω όλους ευτυχισμένους και χαρούμενους.
Θεέ μου, δε ζητάω πολλά. Θέλω μόνο να γίνω σαν μια τηλεόραση!”
Η δασκάλα που το διάβασε (καθώς βαθμολογούσε) την έκανε να κλάψει.
Ο συζυγός της που μόλις είχε μπει στο σπίτι,τη ρώτησε: “τι συμβαίνει:”
Αυτή απάντησε:”Διάβασε αυτή την έκθεση, την έχει γράψει ένας μαθητής μου”.
Ο σύζυγος είπε: “Το καημένο το παιδί. Τι αδιάφοροι γονείς είναι αυτοί!”
Τότε αυτή τον κοίταξε και είπε: “Αυτή η έκθεση είναι του γιου μας…!”

ΠΩΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ...

Ξέχνα τα σενάρια αγάπης και φαντασίας των ταινιών, ξέχνα τα μυθιστορήματα που διάβαζες μικρή, κατάρριψε επιτέλους τους μύθους που στοιχειώνουν την πραγματικότητα που ζεις.  Πηνελόπη ξύπνα... ο Οδυσσέας το κάνει με την Κίρκη''. Η Ωραία Κοιμωμένη περίμενε τον πρίγκηπα 1.000 χρόνια, η Χιονάτη καμιά εκατοστή. Εν τω μεταξύ ο Οδυσσέας έχει γυρίσει όλο τον κόσμο, περιστοιχίζεται από καμιά δεκαριά πιπίνια (όταν δεν τo κάνει τότε είναι παλι με την Κίρκη), οι μνηστήρες κουράστηκαν να περιμένουν και άλλαξαν φύλλο και εκείνη χρειάζεται λιποαναρρόφηση για να αφαιρέσει τα ψωμάκια από το καθισιό που έριξε περιμένοντας.

Η ΧΙΟΝΑΤΗ

                                            

     Η ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ

Η ΣΤΑΧΤΟΠΟΥΤΑ

                                                         

Η ΩΡΑΙΑ ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ

                                                      

  Η ΓΙΑΣΜΙΝ

                                            

          Η ΠΕΝΤΑΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΡΑΣ

Η ΜΙΚΡΗ ΓΟΡΓΟΝΑ

   BARBIE

You control your life!!

You think you're free.But you're not.You think you live your life as you want.
have to wake up.Wake up and say No!You think you live your life as you want.But you have to see the truth!So you think everything is all right.But everyday they drown you.they make you feel bad about yourself.they make you feel guilt.About the air that you breath!It's not yout fault.Your trying to be loved by anyone.You love everyone.They wanna take your soul ...They wanna read your mind...They wanna take your heart...You control your life!! noetic nega

Οι οδοιπόροι της καρδιάς της Ε.Ομηρόλη

Υπάρχει μόνο ένας δρόμος, της καρδιάς. Αν τον ακολουθήσεις δεν θα κάνεις ποτέ λάθος. Θα πληγωθείς (μπορεί), θα πονέσεις (σίγουρα), θα κλάψεις (κυρίως), μα θα νιώσεις και θα ζήσεις στιγμές πραγματικές, ατόφιες, αγνές, πλημμυρισμένες από ζεστασιά και όνειρα. Κάποιοι το λένε «ευτυχία» εγώ το λέω ανταμοιβή για την ελπίδα. Θα καταλάβεις ότι ο παράδεισος είναι ένα μέρος πάνω στη γη (κάθε μέρος) και θα τον βλέπεις γιατί δεν θα φοβάσαι να τον χάσεις γιατί είχες την αρετή και την τόλμη να ρισκάρεις την ψυχή σου. Ο Θεός μας έπλασε με απέραντη σοφία

βουρκώνει τα μάτια μα δεν σταματά το χρόνο. Αλλωστε μετά από την καταιγίδα βγαίνει πάντα το ουράνιο τόξο και Εσύ μου απέδειξες ότι βγαίνει ΠΑΝΤΑ.
Θα σε φυλάξω στην καρδιά μου γιατί σου αξίζει.

Θα σε φιλήσω γλυκά όταν σε ξαναδώ γιατί είναι η πιο τρυφερή έκφραση αγάπης και σ' αγαπάω τόσο μα τόσο πολύ που η θλίψη γίνεται ανείπωτη. Μπορώ και σ' αγαπάω και αυτό για μένα είναι το μεγαλύτερο δώρο. Μπορώ κάθε βράδυ να κλείνω τα μάτια μου και να προσεύχομαι να 'σαι καλά.

ο έρωτας είναι σαν το Θεό: ο καθένας μας τον αντιλαμβάνεται με το δικό του τρόπο. Κι αν οι ποιητές τον ύμνησαν ή τον απαρνήθηκαν, αν η επιστήμη τον αγνόησε, αν ο πολύτιμος και μοναδικός πόθος μιας ζωής μάς οδηγήσει τελικά στην ολοκληρωτική ευτυχία ή στην απόλυτη τρέλα, είναι βέβαιο ότι όλοι, κάποια στιγμή, ακολουθούμε το δρόμο του· με υπομονή κι επιμονή, φόβο κι ελπίδα, ελεύθεροι μα δέσμιοι, παίρνουμε το μονοπάτι της καρδιάς.