ΟΙ 5 ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

Αυταπάτη Νο1: Να γίνεις πλούσια, δημοφιλής και πανίσχυρη
Η δημοφιλής σπανιόλικη σειρά του 1989 το έλεγε σαφώς και από τον τίτλο της: "και οι πλούσιοι κλαίνε"!

Αυταπάτη Νο2: να βρεις την ελευθερία σου!
Αρχικά, ζητάμε την ελευθερία μας από το ζυγό των γονιών που μας περιορίζουν, κι όμως όταν φεύγουμε από το πατρικό μας, γρήγορα επιστρέφουμε με δάκρυα στα μάτια. Μετά μπορεί να θέλεις να απελευθερωθείς από μια σχέση που δεν σε καλύπτει ή από έναν γάμο που σε περιορίζει. Και πάλι, ελευθερία δεν θα δεις, αν δεν σταματήσεις να είσαι σκλάβα των δικών σου αρνητικών σκέψεων.

Αυταπάτη Νο3: περιμένεις όλα κοπλιμέντα και καθόλου κριτική
Το πολύ το “Κύριε Ελέησον” το βαριέται και ο παπάς. Αν όλος ο κόσμος σου έδινε τα εύσημα για όσα κάνεις, στο τέλος θα έπληττες αφόρητα ή θα θεωρούσες πως δεν μπορεί σε κοροϊδεύουν όλοι γύρω σου.

Αυταπάτη Νο4: να πάρεις γλυκιά εκδίκηση από κάποιον που σε πλήγωσε
Αν δράσεις με τον ίδιο τρόπο όπως εκείνοι που σε πλήγωσαν, τελικά θα γίνεις όμοιά του και θα δηλητηριάσεις και το μυαλό σου. Αν πάλι εξοντώσεις όλους τους εχθρούς σου, με ποιόν θα παλέψεις για να γίνεις καλύτερη; Ο ανταγωνισμός είναι υγιής και θα σε κάνει καλύτερο άνθρωπο!

Αυταπάτη Νο5: να πιστεύεις πως υπάρχει ένα πράγμα που μπορεί να σε κάνει σούπερ ευτυχισμένη
Δυστυχώς, ως ανθρώπινα όντα έχουμε την ανάγκη να βελτιωνόμαστε και ποτέ δεν εφησυχάζουμε! Οπότε ακόμα κι αν το ζητούμενό σου είναι να αποκτήσεις για παράδειγμα το καλύτερο σώμα που υπάρχει, ακόμα κι αν γίνει αυτό ξεκινά το ταξίδι του να το διατηρήσεις, να το κάνεις ακόμα καλύτερο! Οπότε ακόμα κι εκεί, η ευτυχία είναι προσωρινή!

Νίκησες το ποτέ.

Kάποιος την πόρτα του μισάνοιχτη άφησε. Μήτε κλειστή, μήτε ανοιχτή. Διεσθάνεσαι ένα απαγορευτικό, να μην πιάσεις το χερούλι. Εμπαιγμός. Ακούμπησες την πόρτα και ελαφρά την έκλεισες. Πήρες το κλειδί σου και ελαφρά το γύρισες στο ποτέ ξανά. Δυνατό από μόνο του το ποτέ. Τρομάζει, αμφιβάλει, πονά. Μα δεν μετανοιώνει. Η αταραξία που σε βάθος χρόνο θα νοιώσεις, θα σε επιβεβαιώσει για την σοφή σου απόφαση. Νίκησες το ποτέ.

Η συγχώρεση κάνει καλό στην υγεία

Το να συγχωρείς και να ξεχνάς δεν είναι μόνο όμορφο συναίσθημα αλλά και καλή συμβουλή για την υγεία. Αυτό, τουλάχιστον, υποστηρίζεται σε ένα άρθρο που δημοσιεύεται στο περιοδικό Psychological Science.

Στο άρθρο επισημαίνεται ότι πολλοί άνθρωποι αδυνατούν να συγχωρήσουν εκείνους που τους πλήγωσαν, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι ο θυμός τους ξεσπά τελικά στο ίδιο το σώμα τους.

Ορισμένες δε έρευνες έχουν ήδη καταδείξει ότι τα άτομα που θυμώνουν εύκολα ή είναι εχθρικά και αγχώδη διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να παρουσιάσουν καρδιαγγειακά προβλήματα.

Στο πλαίσιο της έρευνας οι ερευνητές εξέτασαν 71 άνδρες και γυναίκες που είχαν πρόσφατα μια εμπειρία προδοσίας από κάποιο μέλος της οικογένειάς τους, το σύντροφο ή ένα φιλικό τους πρόσωπο. Στη συνέχεια, οι μετέχοντες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Η πρώτη ομάδα εξέφρασε, βάσει συγκεκριμένου κειμένου, την οδύνη της για το γεγονός και τις σκέψεις της για το πώς θα έπρεπε να τιμωρηθούν εκείνοι που την πλήγωσαν.

Αντίθετα, η άλλη ομάδα, επίσης βάσει συγκεκριμένου κειμένου, εξέφρασε την ευσπλαχνία της απέναντι στο πρόσωπο που την πείραξε και αναγνώρισε ότι και η ίδια είχε στο παρελθόν προδώσει κάποιον.

Αποφάνθηκαν λοιπόν οι ερευνητές ότι, όταν οι συμμετέχοντες εξέφραζαν αρνητικά συναισθήματα, ο καρδιακός παλμός τους και η πίεση αυξανόταν, ενώ σημείωναν εντονότερη νευρική δραστηριότητα. Μολονότι δεν γνωρίζουμε τις μακροπρόθεσμες συνέπειες αυτών των αντιδράσεων στην υγεία, οι ερευνητές υποστηρίζουν πως συνδέονται με καρδιαγγειακά προβλήματα.

Έτσι, όσο δύσκολο κι αν ακούγεται το να μάθουμε να συγχωρούμε όσους μας πλήγωσαν και μας αδίκησαν, θα μας κάνει και καλύτερους ανθρώπους και περισσότερο υγιείς.

Γι’ αυτό:

       1. προσπαθήστε να τοποθετήσετε με λόγια σωστά και άρτια το τι ακριβώς σας πείραξε και γιατί. Στη συνέχεια, εκμυστηρευτείτε τη δυσάρεστη εμπειρία σε κάποιον φίλο.

       2. υποσχεθείτε στον εαυτό σας ότι θα κάνετε ό,τι ακριβώς πρέπει να κάνετε για να νιώσετε καλύτερα. Η συγχώρεση είναι για εσάς, όχι για αυτούς που σας πλήγωσαν.

       3. η συγχώρεση δεν σημαίνει πάντα ότι θα τα βρεις με το άτομο που σε στεναχώρησε. Αυτό που πραγματικά θέλετε και θα πετύχετε είναι η εσωτερική σας γαλήνη.

       4. όταν νιώθετε πίεση από στεναχώρια ή από κάποια αδικία που σας έγινε, προσπαθήστε να χαλαρώσετε. Πάρτε βαθιές αναπνοές, σκεφτείτε κάτι που σας φτιάχνει το κέφι και δείτε την κατάσταση από μεγαλύτερη απόσταση.

       5. Για την ακρίβεια, δείτε την κατάσταση από την σωστή προοπτική της. Αναγνωρίστε ότι η κακή σας κατάσταση και το άγχος προέρχονται από τα πληγωμένα συναισθήματα και τις αρνητικές σκέψεις που έχετε τώρα, και όχι τόσο από αυτό που έγινε πριν δύο μέρες ή πριν δέκα χρόνια.

       6. σταματήστε να περιμένετε από τους ανθρώπους να σας δώσουν αυτό που έχετε ανάγκη. Για να μη σας το έχουν δώσει μέχρι τώρα, δε θα σας το δώσουν ποτέ.

       7. Ψάξτε να βρείτε νέους τρόπους που θα σας αποφέρουν θετικότητα και θα σας ωθήσουν να βγείτε από το αρνητικό πεδίο σκέψεων που σας χαλάει την καθημερινότητα.

       8. συγχωρήστε. Να θυμάστε ότι αυτός που έχει αδικήσει βρίσκεται σε μειονεκτική θέση και δεν έχει το κουράγιο να το αντιμετωπίσει. Την δύναμη την έχετε εσείς, γιατί η συγχώρεση είναι δύναμη, είναι μεγαλείο ψυχικό και πνευματικό.

health.in.gr

Το γράμμα ενός Φιλανδού μαθητή προς ένα φίλο του ΄Ελληνα...

«Αγαπητέ Σωκράτη, μαθαίνω αρχαία ελληνικά και επειδή χθες διαβάζαμε ...μια επιστολή του Επίκουρου προς το φίλο μου Μένοικο... μου άρεσε η προσφώνηση τ...ης επιστολής του και προσπάθησα να τη μιμηθώ. Λοιπόν, όπως μου γράφεις, άκουσες ότι εμείς εδώ στη Φιλανδία βγήκαμε πρώτοι στον κόσμο στην Παιδεία, ενώ εσείς δεν τα πήγατε και τόσο καλά και θέλεις να μάθεις το γιατί. Θα προσπαθήσω, όσο γίνεται απλά, να σου περιγράψω το εκπαιδευτικό μας σύστημα και πως περνάω μια ολόκληρη μέρα. Το σύστημά μας Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να σου πω ότι εμείς εδώ στη Φινλανδία, από την 1η μέχρι και την 9η τάξη πηγαίνουμε στο ίδιο ενιαίο ολοήμερο σχολείο. Αφού προετοιμαστούμε κατάλληλα στην ηλικία των 6-7 ετών σε μια προκαταρκτική τάξη, μόλις συμπληρώσουμε τα 7 αρχίζει το σχολείο. Από την 1η μέχρι την 6η τάξη το σχολείο λέγεται «Alaaste» και από την 7η μέχρι την 9η τάξη «Yia-ste». Μετά, όσοι θέλουν μπορούν να πάνε στο «Lyseo» ή στο επαγγελματικό σχολείο. Όσοι τελειώνουν το Λύκειο μπορούν να συνεχίσουν, με εξετάσεις φυσικά στα 20 πανεπιστήμια που έχουμε, ακολουθώντας ακαδημαϊκές σπουδές. Αυτοί που θα τελειώσουν το επαγγελματικό σχολείο θα συνεχίσουν στις 29 πολυτεχνικές σχολές μας, οι οποίες είναι περισσότερο προσανατολισμένες στην αγορά εργασίας. Εκεί μπορούν να γίνουν από φυσικοθεραπευτές, νοσοκόμοι μέχρι και μηχανικοί. Επιλέγουμε μαθήματα Εγώ προετοιμάζομαι του χρόνου να πάω στο Lyseo – Λύκειο. Εκεί η σχολική περίοδος χωρίζεται σε 5 περιόδους και η κάθε μια διαρκεί 6 εβδομάδες και τελειώνει με μια εβδομάδα εξετάσεων, όπου χορηγούνται και πιστοποιητικά επιδόσεων. Σε κάθε περίοδο οι μαθητές έχουν το δικαίωμα, μέσα από τα προσφερόμενα μαθήματα, να κάνουν τη δική τους επιλογή και να δημιουργήσουν το δικό τους πρόγραμμα μαθημάτων. Υπάρχουν κάποια μαθήματα που είναι υποχρεωτικά, όμως η χρονική κατανομή είναι δουλειά του μαθητή. Για να το καταλάβεις, αυτό που θα πρέπει να σου πω είναι ότι παρότι είσαι π.χ. στη δεύτερη τάξη, μπορείς, αν θέλεις, να παρακολουθήσεις κάποια μαθήματα της πρώτης ή και της τρίτης τάξης. Η επιλογή είναι δική σου υπόθεση και εξαρτάται από τη διάθεση, την όρεξη και τις προθέσεις σου. Αν σε κάποιο μάθημα δεν περάσεις τις εξετάσεις μπορείς να το επαναλάβεις κάποια στιγμή της χρονιάς που θα νιώθεις έτοιμος. Για τις γλώσσες και τα μαθηματικά υπάρχουν τα λεγόμενα «βραχύχρονα» και τα «μακρόχρονα» εντατικά τμήματα. Είμαστε όλοι ίσοι Δεν έχουμε καθόλου ιδιωτικά σχολεία, ούτε ειδικά ή ελίτ σχολεία υπεροχής. Στο ίδιο σχολείο μ’ εμένα πηγαίνει και η κόρη του πρωθυπουργού μας, του προέδρου της ΝΟΚΙΑ, του θυρωρού μας, και πολλά άλλα παιδιά με αναπηρίες, καθώς και τα παιδιά μεταναστών. Εμείς, όπως λέει και ο πρωθυπουργός μας, «είμαστε μια μικρή χώρα και δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε ένα παιδί, διότι κοινωνικοί αποκλεισμοί, διακρίσεις και γκετοποιήσεις δεν έχουν θέση στη μάθηση. Θεωρούμε ότι ενσωμάτωση, κοινωνικοποίηση και μάθηση πάνε μαζί». Σε όλα τα σχολεία μας τα πρότυπα είναι οι καλύτεροι, αλλά όπως είναι δομημένο το σύστημά μας, μη νομίσεις ότι όσοι δεν είναι πρώτοι υποφέρουν και νιώθουν μειονεκτικά. Το αντίθετο μάλιστα, οι καλύτεροι παρακινούν τους υπόλοιπους προς τα πάνω και ο καθένας, με τη βοήθεια φυσικά των δασκάλων μας, προσπαθεί να ξεπεράσει τον εαυτό του, αντί να απογοητευτεί και να πέσει στην αδράνεια. Μετά το βασικό μάθημα, οι πιο αδύναμοι έχουν ενισχυτική διδασκαλία και ψυχολογική στήριξη, γι’ αυτό και οι πρώτοι μαθητές κάθε τόσο εναλλάσσονται. Με αυτόν τον τρόπο δίνουμε ίσες ευκαιρίες σε όλους και παράλληλα διατηρούμε την κοινωνική συνοχή μας, σαν μαθητές αλλά και σαν κοινωνία, νομίζω. Η παιδεία είναι εντελώς δωρεάν μέχρι και την αποφοίτηση από το Πανεπιστήμιο ή το Πολυτεχνείο. Πρόσφατα ήρθαν στο σχολείο μας δάσκαλοι από άλλες χώρες για να μελετήσουν το σύστημά μας και μας είπαν πως έμειναν έκπληκτοι, γιατί δεν είδαν κανένα γκράφιτι στο σχολείο μας. Λένε μάλιστα πως στα σχολεία μας στη Φινλανδία η σχολική βία είναι ανύπαρκτη, σε βαθμό… ανησυχητικό........

Δεν γνωρίζω αν αυτό είναι τόσο κακό, ίσως όμως αυτό να εξηγεί γιατί είμαστε σε διακοπές στη Ρόδο, «ξεσαλώνουμε» λίγο, όπως είδα το καλοκαίρι, και «τα τσούζουμε» ακόμη περισσότερο. Το ότι είμαστε στο ίδιο σχολείο παιδιά από τόσο διαφορετικ...ά κοινωνικά στρώματα, νομίζω πως μας βοηθάει στο να μαθαίνουμε να σεβόμαστε και να εκτιμάμε ο ένας τον άλλον ανεξάρτητα από το πόσα λεφτά έχει ο μπαμπάς, ανεξάρτητα από τις πνευματικές και σωματικές αναπηρίες ή από το τι χρώμα έχει η επιδερμίδα μας. Αγαπάμε ό,τι κάνουμε Αυτό μας βοηθάει πολύ και στην επιλογή του επαγγέλματος. Σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, «οι περισσότεροι δεκάχρονοι συμμαθητές μου πιστεύουν ότι το καλύτερο επάγγελμα, είναι αυτό που τους αρέσει, που το κάνουν με το κέφι και όρεξη, όπου μπορούν να γνωρίσουν ενδιαφέροντες ανθρώπους και να έχουν τη δυνατότητα να πάνε διακοπές όπου τους αρέσει. Το πόσα λεφτά θα βγάζουν είναι σημαντικό αλλά όχι το σημαντικότερο κίνητρο». Αυτό μπορεί να εξηγεί και το ότι, αν ακούσεις, η Φινλανδία είναι η χώρα με το χαμηλότερο δείκτη διαφθοράς στον κόσμο. Οι δάσκαλοί μας παίρνουν πολύ λιγότερα λεφτά από τους Γερμανούς και τους Γάλλους, δεν έχουν το καλύτερο αυτοκίνητο, αλλά όμως αυτό δεν τους εμποδίζει να αγαπούν αυτό που κάνουν. Νομίζω πως η κακή παιδεία και διαφθορά πάνε χέρι- χέρι. Εδώ θα πρέπει να σου πω ότι το αγαπημένο σύνθημα του διευθυντή μας Βαατάινεν είναι: «Προτιμάω έναν ευτυχισμένο οδοκαθαριστή από έναν νευρωτικό ακαδημαϊκό» Τον αγαπάμε πολύ γιατί δεν κάνει καμία διάκριση και είναι προστατευτικός και φιλικός σε όλους. Συνεχώς μας μιλάει για τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη σας που έλεγαν πως: «η μάθηση καλλιεργείται καλύτερα εκεί όπου βρίσκει σταθερό συναισθηματικό έδαφος, διότι δεν είναι κάτι, που εισάγεται στον ανθρώπινο νου μόνο με την εξωτερική διαδικασία της διδασκαλίας (επανάληψη και μίμηση). Αλλά είναι μία εσωτερική διεργασία ίδιας και εμπειρικής ανακάλυψης, που χωρίς την αμοιβαία βούληση δε μεταδίδεται». Μια ημέρα μου Τώρα θα σου περιγράψω πως περνάω την ημέρα μου. Στις 8 αρχίζει το σχολείο μέσα στην τάξη και χωρίς συγκεντρώσεις στο προαύλιο, όπου μέσω ηχείων ακούμε μια εισαγωγική ομιλία αν πρόκειται για κάποια επέτειο, αλλά συνήθως ακούμε μόνο λίγη μουσική για περισυλλογή και ψυχολογική προετοιμασία για το μάθημα. Κάθε μαθητής κάθεται σε ένα θρανίο – τραπεζάκι, που δεν είναι πάντα το ίδιο, επειδή σε εμάς δεν αλλάζουν αίθουσα οι δάσκαλοι αλλά οι μαθητές. Κάθε δάσκαλος έχει τη δική του αίθουσα και νομίζω πως είναι σωστό, διότι εκεί μέσα έχει τα προσωπικά του αντικείμενα, βιβλία και ό,τι άλλο χρειάζεται για το μάθημά του. Κάθε τάξη έχει επιδιασκόπιο, ραδιόφωνο, τηλεόραση, βίντεο και έναν Η/Υ συνδεδεμένο με το Διαδίκτυο. Ο δάσκαλος υποδέχεται τα παιδιά στην τάξη του σαν οικοδεσπότης. Όποιος θέλει μπορεί να ζητήσει ακουστικά και μάλιστα ο καθηγητής μου των λατινικών έχει στην τάξη του και έναν οικιακό κινηματογράφο......

Για τις γλώσσες έχουμε ένα εργαστήριο γλωσσών, για τη βιολογία ένα ειδικό εργαστήριο κ.λπ. Στον δάσκαλο μιλάμε πάντοτε στον ενικό και αν έχουμε κάποιο πρόβλημα φωνάζουμε «hei ope» που σημαίνει «ε δάσκαλε» και έρχεται ο δάσκαλος να μας βοηθή...σει. Αν κάποιος δεν ξέρει κάτι ή δεν έχει λύσει κάποιο πρόβλημα, δε σημαίνει απολύτως τίποτα. Η φιλοσοφία μας είναι πως κάθε μαθητής είναι υπεύθυνος για τη μάθηση του. Ο δάσκαλος είναι υποχρεωμένος να του κάνει ενισχυτικά μαθήματα τις απογευματινές ώρες. Αν κάποιος μαθητής ήταν άρρωστος ή πήγε μερικές ημέρες με τους γονείς του διακοπές, ο δάσκαλος υποχρεούται να του αναπληρώσει τις ώρες με ενισχυτική διδασκαλία. Παρότι θεωρούμε ότι ο μαθητής μαθαίνει μόνο γιατί το επιθυμεί ο ίδιος, υπάρχουν κάπου - κάπου μικρά τεστ αλλά περισσότερο για κίνητρο υποκίνησης. Κάθε μάθημα κρατάει 45 λεπτά και ακολουθεί ένα διάλειμμα ενός τετάρτου. Στις 11.45 και για μισή ώρα υπάρχει φαγητό, στο εστιατόριο φυσικά και όχι μέσα στις τάξεις. Δευτέρα και Παρασκευή το σχολείο τελειώνει στις 14.00, εκτός κι αν κάποιος θέλει να κάνει κάτι δημιουργικό μέσα στο σχολείο, όπως π.χ. σπορ ή κάτι άλλο. Τις άλλες ημέρες το σχολείο τελειώνει στις 16.00. Στο Λύκειο, όπως σου έγραψα, μετά από 5 εβδομάδες σχολείο, υπάρχει μια εβδομάδα εξετάσεων σε έξι μαθήματα. Αν κάποιος δεν επέλεξε κάποιο μάθημα, την ημέρα εκείνη είναι ελεύθερος. Για τα τεστ δεν υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος. Όποιος τελειώσει πάει στο σπίτι του. Οι καθηγητές, συνήθως δεν επιτηρούν καθόλου αλλά κανείς μας δεν διανοείται να μιλήσει ή να αντιγράψει γιατί θεωρείται μεγάλη ντροπή. Αν κάποιος δεν είναι ευχαριστημένος με τη βαθμολογία μπορεί να ζητήσει να μη ληφθεί υπόψη και να την επαναλάβει μετά από μερικές εβδομάδες.......

Μετά το σχολείο πηγαίνω στο σπίτι, συνήθως χωρίς την τσάντα μου, αφού εκεί θα κάνω εντελώς διαφορετικά πράγματα από αυτά που έκανα στο σχολείο. Θα ασχοληθώ με άλλα πράγματα που μου αρέσουν επίσης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα διαβάσω κ...άτι άλλο. Διαβάζουμε πάρα πολύ εξωσχολικά βιβλία, γι' αυτό και στην ανάγνωση βγήκαμε πρώτοι με απόσταση από το δεύτερο, ενώ εσείς όπως άκουσα πιάσατε «πάτο». Υστερόγραφο Όπως θα κατάλαβες, η επιτυχία μας είναι ένας συνδυασμός πολλών παραγόντων. Όπως μας λέει και ο δάσκαλος μας, ο Καουρισμάκι, «η εκπαίδευση δε γίνεται ποτέ μέσα σε ένα πολιτικό και- πολιτισμικό κενό. Είναι συστατικό κομμάτι του συνόλου της κοινωνίας, όπου δάσκαλοι, γονείς, μαθητές και πολιτεία συμβάλουν κατά τον ίδιο βαθμό». Η δασκάλα μας μάλιστα, η Κεκόνεν, μας λέει ότι «συμμετοχή στην παιδεία μας έχουν η οικογένεια και η γειτονιά, το κοινωνικό περιβάλλον, δηλαδή η κοινωνία με τις αξίες και τα πρότυπα της, ο δεδομένος χώρος και χρόνος, οι ανθρώπινες σχέσεις, οι νόμοι και τα ΜΜΕ με τις απόψεις και εικόνες που μεταδίδουν». Γι' αυτό πιστεύω ότι είναι κάτι που δεν αντιγράφεται από κάποιους ειδικούς. Μάλλον θα πρέπει να ανοίξετε έναν πανεθνικό διάλογο, όπου θα συμμετέχουν όλοι και φυσικά κι εσείς τα παιδιά και όχι μόνο κάποιοι «ειδικοί». Το σημειώνω, γιατί άκουσα ότι θα έρθουν στο σχολείο μας κάποιοι «ειδικοί» από την Ελλάδα για να μελετήσουν το σύστημα μας. Φοβάμαι ότι θα δουν ό,τι τους βολεύει. Χωρίς την κινητοποίηση και τη βούληση ολόκληρης της κοινωνίας σας, δεν νομίζω πως θα πετύχετε κάτι. Νομίζω πως το σύστημα μας είναι πολύ απλό, τόσο απλό, που μόνο άνθρωποι δημιουργικοί ή παιδιά μπορούν ποτέ να το φανταστούν και να το εφαρμόσουν και όχι γραφειοκράτες που θα στείλετε να το μελετήσουν. Πρόσφατα, μαζί με τους γονείς μου παρακολουθήσαμε μια μαγνητοφωνημένη Ομιλία στη βιβλιοθήκη του σχολείου μας από ένα καθηγητή από το ΜΙΤ της Μασαχουσέτης, τον Symour Papert, ο οποίος μας είπε: «Όλα τα συστήματα είναι κουτά. Εμείς νομίζουμε ότι τα συστήματα είναι έξυπνα. Πολύ σπάνια όμως τα συστήματα μπορούν να δουν αυτό που συμβαίνει κάτω από τη μύτη τους. Ένα σύστημα, από τη στιγμή που μπαίνει στη λογική της συντήρησης, από τη στιγμή που εναντιώνεται στο άνοιγμα του μυαλού και στην ιδέα της αλλαγής, αρέσκεται να πιστεύει στην ίδια του την προπαγάνδα, στις ιστορίες που ουσιαστικά μόνο του δημιουργεί... Μια κραταιά γραφειοκρατία μπορεί να έχει όλες τις πληροφορίες αλλά λόγω έλλειψης ευελιξίας και καθαρής σκέψης να μην μπορεί να αντιδράσει και να καθορίσει τα γεγονότα». Νομίζω πως θα συμφωνήσεις, γι' αυτό και στο σχολείο μας οι γονείς μας συμμετέχουν ενεργά στην αξιολόγηση πρόσληψης του διευθυντή αλλά και των καθηγητών. Αν δε συμμετέχουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι για να συναποφασίσουν για το ποιοι θα αναλάβουν το έργο εκπαίδευσης των παιδιών τους, ποιος θα το κάνει καλύτερα και χωρίς σκοπιμότητες; Είμαι πολύ περίεργος να μάθω πως είναι το δικό σας σύστημα και πως περνάτε την ημέρα σας. Με ρώτησες πόσο έχει σ' εμάς το τελευταίο μοντέλο της NOKIA, και το Touareg της VW, ειλικρινά δεν ξέρω γιατί δεν έχω κινητό και ο μπαμπάς μου έχει ένα παλιό τζιπ, διότι εμείς στη Φινλανδία έχουμε χιλιάδες χιλιόμετρα χωματόδρομων. Πάντως, το καλοκαίρι που ήμουν στη Ρόδο, είδα πολλά πανάκριβα τζιπ και σκέφτηκα πως μάλλον θα τα χρειάζονται για να πηγαίνουν για σαφάρι στη Σαχάρα, διότι το νησί δεν έχει και τόσους πολλούς δρόμους.

ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ.......

«Να επιστρέφεις πάντα ότι δανείζεσαι.»
«Ξυπνώντας το πρωί, βάλε το αγαπημένο σου τραγούδι και φτιάξε τη μέρα σου.»
«Ότι και όποιος σε στενοχωρεί  γράψε το στην άμμο, σε μια παραλία. Παρατήρησε πως τα κύματα θα σβήσουν σιγά – σιγά τα πάντα.»
«Κάνε το καλό και ρίξε το στο γιαλό. Στο γκρεμό. Στο βουνό. Μην περιμένεις αντάλλαγμα για ότι κάνεις. Κάνε το για σένα.»
«Φτιάξε όλα τα σπασμένα αντικείμενα που υπάρχουν σπίτι σου και αυτό θα σε βοηθήσει να φτιάξεις και τα σπασμένα κομμάτια της ψυχής σου.»
«Κάθε φορά που μαλώνεις με τα παιδιά σου αγκάλιαζε τα μετά.»
«Ευτυχία είναι να έχεις κάποιον ν’ αγαπάς, κάτι ν’ ασχολείσαι μαζί του και κάτι να ελπίζεις.»
«Μη περιμένεις να σε πάρει τηλέφωνο. Πάρε εσύ.»
«Χαμογέλα την ώρα που απαντάς στο τηλέφωνο. Ο συνομιλητής σου θα το ακούσει στη φωνή σου.»
«Όταν μιλάς σε κάποιον, κοίτα τον μέσα στα μάτια.»
«Βγάζε τα γυαλιά ηλίου όταν μιλάς σε κάποιον.»
«Προτίμησε να είσαι χαρούμενος παρά να έχεις πάντα δίκιο.»
«Να θυμάσαι πως όταν κάποιος άνθρωπος φεύγει από τη ζωή μας, πάντα έρχεται κάποιος καινούριος.»
«Όταν ραγίσει η καρδιά σου, βάλε συμβολικά ένα hansaplast πάνω της, για να σου θυμίζει ότι όλα θεραπεύονται όπως και οι πληγές που έκλεισαν στο παρελθόν.»
«Να συγχωρείς πάντα πρώτος.»
«Αιφνιδίασε τον εχθρό σου, στέλνοντάς του ένα μήνυμα αγάπης.»
«Σκέψου πως δεν υπάρχουν συμπτώσεις. Όλα γίνονται για κάποιο λόγο.»
«Τα πράγματα στη ζωή είναι απλά. Ότι δίνεις παίρνεις.
Όλα εδώ πληρώνονται, όλα εδώ εξαργυρώνονται και όλα εδώ επιστρέφουν.»

Ευτυχώς, δεν είμαι τέλειος!

           Η επίμονη αναζήτηση της τελειότητας μπορεί να οδηγήσει σε εμμονή ενώ μας απομακρύνει από την ευτυχία.

Για να καταπολεμήσουμε την τελειομανία, το αμερικανικό περιοδικό Whole Living προτείνει ορισμένους τρόπους δράσης ανάλογα με τον τύπο της εμμονής μας.

Ο πρώτος τύπος, σύμφωνα με την έρευνα, είναι η συνεχής αναζήτηση του τέλειου.

Εάν παραλύεις στην ιδέα του λάθους και φοβάσαι ότι αυτό θα καταστρέψει την άριστη εικόνα σου, δεν παίρνεις ρίσκα για να μην αποτύχεις είσαι ακριβώς αυτός ο τύπος. Συνήθως, αυτή η εμμονή βρίσκει πρόσφορο έδαφος στον τομέα της εργασίας στερώντας μας την πραγματική επιτυχία.

Όταν μηδενίζουμε κάθε θετικό νέο και δεν αναγνωρίζουμε το καλύτερο, στερούμε τον εαυτό μας από κίνητρο. Με το να παραδεχθούμε τις αδυναμίες μας μπορούμε να βρούμε νέα πεδία αυτοβελτίωσης.

Επίσης, μπορούμε να ανακαλύψουμε τις χαρές του να κάνουμε λάθος. Εξασκώντας αυτή την ικανότητα, θα απελευθερωθούμε από τις εμμονές μας. Υποεκτιμήσαμε το κόστος της ανακαίνισης του σπιτιού μας; Δεν πειράζει. Την επόμενη φορά θα ξέρουμε. Ήμασταν άτολμοι στη σύσκεψη με τον προϊστάμενό μας; Την επόμενη φορά θα είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι.

Όταν τέλος, συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους, είναι καλό να παρατηρούμε ότι κανείς δεν είναι τέλειος, όλοι έχουν προτερήματα και αδυναμίες. Εμείς γιατί να αποτελούμε εξαίρεση;

Εάν θέλουμε να έχουμε τον έλεγχο πάνω σε όλα, τότε έχουμε εμμονή με την οργάνωση.

Η έρευνα επισημαίνει ότι το καθαρό και τακτοποιημένο σπίτι και γραφείο, δεν μας εγγυώνται την επιτυχία.
Η πιο σημαντική συμβουλή είναι να βάλουμε τους ανθρώπους πάνω από τα αντικείμενα και να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο στην επικοινωνία, ακόμη κι αν αφήσουμε τα ρούχα ασιδέρωτα ή την κούπα του καφέ πάνω στο γραφείο. Η ακαταστασία δεν σημαίνει ότι δεν είμαστε επαρκείς στις υποχρεώσεις μας. Τα άπλυτα πιάτα είναι ακριβώς αυτό. Άπλυτα πιάτα. Δεν είναι το νόημα της ζωής μας, συμβουλεύουν οι ειδικοί.

Κι αφού αγαπάμε την οργάνωση, τότε ας πάρουμε απόφαση ότι δεν γίνεται να είμαστε τέλειοι σε όλους τους ρόλους κι ας επιλέξουμε τις προτεραιότητές μας. Έτσι, θα ελαφρύνουμε τον εαυτό μας από πολλά ανούσια βάρη.

Ο τρίτος και τελευταίος τύπος είναι η εστίαση στην εξωτερική εμφάνιση.

Όταν κοιτάζουμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη και μας έρχεται στο νου το πώς θα θέλαμε να είμαστε, τότε είναι η ώρα να επαναπροσδιορίσουμε την εικόνα που έχουμε για μας.

Κάθε φορά που δεν μας αρέσει κάτι στην εξωτερική μας εμφάνιση, ας βρούμε άλλα τρία στοιχεία που μας αρέσουν. Επιπλέον, αντί να ανεβαίνουμε τρεις φορές την ημέρα στην ζυγαριά, μπορούμε να εστιάσουμε στην βελτίωση της υγείας μας. Είναι πιο πιθανό να δούμε τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Όταν το θέμα έρχεται στην ηλικία, οι ειδικοί τονίζουν ότι η γοητεία μας δεν πηγάζει από την νεανική εικόνα, αλλά από την προσωπικότητα και την αυτοπεποίθηση μας, άρα πάνω σε αυτά πρέπει να δουλέψουμε.

Τέλος, ας πάψουμε να δίνουμε σημασία σε ανούσια πράγματα. Αν τα μαλλιά μας δεν είναι τέλεια, δεν μπορούμε να είμαστε όλη τη μέρα μες τη μιζέρια. Δεν είναι δυνατόν εξάλλου, ένας μεμονωμένος παράγοντας να μας απομακρύνει από τον στόχο μας.

Πηγή: http://www.tovima.gr/health-fitness/article/?aid=393296&h1=true

Τι δεν πρέπει να λέμε στα παιδιά για τον θάνατο?

Τι δεν πρέπει να λέμε

στα παιδιά για τον θάνατο?

-Δεν πρέπει να περιγράφουμε τον θάνατο ως ύπνο. Αν πούμε στο παιδί πως η γιαγιά κοιμήθηκε μπορεί να του προκαλέσουμε διαταραχές στον δικό του ύπνο και φόβο πως αν κοιμηθεί δεν θα ξυπνήσει, όπως η γιαγιά.
-Δεν πρέπει να λέμε στα παιδιά πως η γιαγιά έφυγε ταξίδι γιατί κάθε φορά που εμείς θα φεύγουμε ταξίδι το παιδί θα τρομάζει πως δεν θα επιστρέψουμε. Το ίδιο ισχύει και αν πούμε «έφυγε».
-Δεν πρέπει να λέμε στα παιδιά πως η γιαγιά ήταν ηλικιωμένη και γι αυτό πέθανε γιατί όταν το παιδί ακούσει πως κάποιος νέος πέθανε η εμπιστοσύνη του απέναντί μας θα κλονιστεί. Είναι καλύτερο να εξηγήσουμε πως οι περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν γέροι, κάποιοι όμως πεθαίνουν νωρίτερα, αλλά να ευχηθούμε εμείς και τα παιδιά μας να ζήσουμε ως τα βαθιά γεράματα.
-Αν πούμε στο παιδί πως η γιαγιά πέθανε γιατί ήταν άρρωστη είναι αναγκαίο να διευκρινίσουμε πως μόνο μια πολύ σοβαρή ασθένεια μπορεί να φέρει τον θάνατο και πως το πιο συνηθισμένο είναι οι άνθρωποι να αρρωσταίνουν αλλά να γίνονται καλά.
-Οι θρησκευτικές αναφορές όπως πχ «ήρθε ένας άγγελος και τον πήρε» ή «τον πήρε κοντά του ο Θεός» τρομάζουν και αναστατώνουν τα παιδιά που νομίζουν ότι κυριολεκτούμε και σκέφτονται:αν ο θεός αποφασίσει αύριο να πάρει κι εμένα κοντά του; Κάτι ανάλογο συμβαίνει και όταν λέμε «είναι ευτυχισμένος τώρα γιατί είναι στον ουρανό με τους αγγέλους». Το παιδί δεν καταλαβαίνει γιατί όλοι κλαίνε αφού αυτός που πέθανε είναι ευτυχισμένος και η αντίφαση το κάνει να ανησυχεί.
Αν αναφερθούμε στις δικές μας μεταφυσικές αντιλήψεις πχ ότι όποιος πεθαίνει πηγαίνει στον ουρανό μαζί με τον Χριστό, είναι καλύτερο να εξηγήσουμε πως υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που το πιστεύουν αυτό και άλλοι που πιστεύουν τελείως διαφορετικά πράγματα όπως πχ ότι υπάρχουν κήποι του Παραδείσου ή δεύτερη ζωή. Παρουσιάζοντας στο παιδί τις διαφορετικές αντιλήψεις που υπάρχουν αφήνουμε τη φαντασία του ελεύθερη να βρει εκείνη που το καθησυχάζει περισσότερο –αν η δική μας δεν το πείθει.

Τι νιώθει το παιδί που χάνει κάποιον αγαπημένο του

Ενοχές. Τα παιδιά νιώθουν ένοχα όταν πεθαίνει κάποιος μέσα στην οικογένεια. Ένα παιδί μπορεί ακόμα και να σκεφτεί πως «η μαμά πέθανε και με άφησε γιατί  ήμουνα κακό παιδί».
Θυμό. Η οργή για τον θάνατο του αγαπημένου μας προσώπου καταλαμβάνει και τους ενήλικες όχι μόνο τα παιδιά. Θυμώνουμε με τους γιατρούς, με τον εαυτό μας, ακόμα και με τον ίδιο τον μακαρίτη που έφυγε ξαφνικά και μας άφησε να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας. Ο θυμός και η λύπη είναι στάδια του πένθους και πρέπει να βοηθήσουμε τα παιδιά να εκφραστούν για να λυτρωθούν.

Πώς μπορούμε να παρηγορήσουμε ένα παιδί που πενθεί;

- Εξηγούμε στο παιδί τι έχει συμβεί χρησιμοποιώντας απλές και κατανοητές εκφράσεις ανάλογες με την ηλικία του.
- Διαβεβαιώνουμε το παιδί πως θα το φροντίζουμε και θα το αγαπάμε.
- Συζητάμε με το παιδί τις σκέψεις του για το θάνατο, τη ζωή και ό,τι άλλο το απασχολεί.
- Το παροτρύνουμε να αποχαιρετήσει το πρόσωπο που πέθανε με όποιο τρόπο νομίζει, βάζοντας τον δικό του συμβολισμό.
- Τηρούμε το ημερήσιο πρόγραμμα του ύπνου, των δραστηριοτήτων και του φαγητού του παιδιού όσο πιο αυστηρά μπορούμε.
- Το προτρέπουμε να θυμάται τον άνθρωπο που χάθηκε και να μας μιλάει γι αυτόν.

Πότε πρέπει να ανησυχήσουμε για το παιδί

Τα παρακάτω σημάδια θα πρέπει να μας χτυπήσουν το καμπανάκι πως το παιδί αντιμετωπίζει πρόβλημα με το πένθος και ίσως χρειάζεται τη βοήθεια των ειδικών.
- δεν θέλει να πάει στο σχολείο ή πέφτει η απόδοσή του
- αρνείται να πάει για ύπνο ή να παίξει με τους φίλους του
- δεν μιλάει καθόλου για το γεγονός
- έχει συχνές εκρήξεις θυμού και τάση να καταστρέφει τα πράγματα
- παρουσιάζει ασυνήθιστη υπερκινητικότητα
- εκδηλώνει άγχος ή φοβίες
- παθαίνει ατυχήματα, αυτοτραυματίζεται και γενικά προσπαθεί να γίνει το επίκεντρο της προσοχής
- παρουσιάζει εφιάλτες ή νυχτερινούς τρόμους
- κάνει ακρότητες, κλέβει, κάνει ζημιές