Τετάρτη 12 Ιανουαρίου 2011

ΚΑΠΟΤΕ...

- Kάποτε ο χρόνος είχε τέσσερις εποχές, σήμερα έχει δύο.

· Κάποτε δουλεύαμε οκτώ ώρες, σήμερα έχουμε χάσει το μέτρημα.

· Κάποτε είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μας. Τώρα τα λέμε μέσω MSN και Skype.

· Κάποτε είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να ακούσουμε το κελάηδισμα των πουλιών, να νιώσουμε την ευωδιά του βρεγμένου χώματος. Σήμερα τα βλέπουμε στην τηλεόραση.

· Κάποτε παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνες. Σήμερα παίζουμε ποδόσφαιρο στο Playstation.

· Κάποτε ζητάγαμε συγγνώμη από κοντά. Σήμερα το λέμε και με SMS.

· Κάποτε κυκλοφορούσαμε με ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών και ήμασταν χαρούμενοι. Σήμερα κυκλοφορούμε με τζιπ 2000 κυβικών και στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε τζιπ... 3000 κυβικών.

· Κάποτε αγοράζαμε ένα παντελόνι και το είχαμε για δύο χρόνια. Τώρα το έχουμεδύο μήνες και μετά παίρνουμε άλλο.

· Κάποτε ζούσαμε σε σπίτι 65 τετραγωνικών και... ήμασταν ευτυχισμένοι. Σήμεραζούμε σε σπίτια 120 τετραγωνικών και δεν χωράμε μέσα...

· Κάποτε λέγαμε καλημέρα σε ένα περαστικό και τον ρωτούσαμε για την τάδε οδό.Σήμερα μας το λέει ο navigator.

· Κάποτε πίναμε νερό της βρύσης και ήμασταν μια χαρά. Σήμερα πίνουμεεμφιαλωμένο και...αρρωσταίνουμε.

· Κάποτε είχαμε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές μας.Σήμερα κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και έχουμε και 5-6 λυκόσκυλα να μην αφήσουμε κανέναν να μας πλησιάσει. Είτε είναι καλός, είτε κακός.

· Κάποτε ξυπνάγαμε πρωί πρωί την Κυριακή για να πάμε στην εκκλησία. Σήμερα δεν πάμε γιατί είναι...μπανάλ. Και γιατί οι παπάδες γίνανε μεσίτες και επιχειρηματίες.

· Κάποτε είχαμε 2 τηλεοπτικά κανάλια και πάντα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον να δούμε. Σήμερα έχουμε 100 κανάλια και δεν μας αρέσει κανένα πρόγραμμα.

· Κάποτε μαζευόμασταν όλη η οικογένεια γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι καιαισθανόμασταν ενωμένοι και ευτυχισμένοι. Σήμερα έχει ο καθένας το δικό τουδωμάτιο και δεν βρισκόμαστε μαζί στο τραπέζι ποτέ...

· Κάποτε η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικό. Σήμερα είναι μαλακία.

· Κάποτε τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από τον Σεφέρη. Σήμερα παίρνουν από τον Καρβέλα.

· Κάποτε οι τραγουδίστριες τραγουδούσαν με τη φωνή. Σήμερα τραγουδούν με κάτι άλλο.

· Κάποτε ντοκουμέντο ήταν μια επιστημονική ανακάλυψη. Σήμερα ντοκουμέντο είναι ένα ερασιτεχνικό βίντεο που δείχνει δύο οπαδούς ομάδων να ανοίγουν ο ένας το κεφάλι του άλλου.

· Κάποτε βλέπαμε στην τηλεόραση κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ Μάους, τον Σεραφίνο, τον Τιραμόλα. Σήμερα βλέπουμε τους Power Rangers και τους Monsters με όπλα και χειροβομβίδες να σκοτώνουν και να ξεκοιλιάζουν...τους κακούς.

· Κάποτε μας αρκούσε μια βόλτα με την κοπέλα μας σε ένα ταπεινό δρομάκι της γειτονιάς. Χέρι-χέρι, να κοιτάμε τον ουρανό, να σιγοψιθυρίζουμε ένα ρομαντικό τραγουδάκι και να ταξιδεύουμε νοητά. Σήμερα πάμε διακοπές στο Ντουμπάι, στο Μαρόκο και στο Μεξικό. Και ονειρευόμαστε ταξίδια στο Θιβέτ.

· Κάποτε είχαμε το θάρρος και τη λεβεντιά να λέμε «Έκανα λάθος». Σήμερα λέμε«Αυτός φταίει»...

· Κάποτε νοιαζόμασταν για το γείτονα, σήμερα τσατιζόμαστε αν αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από εμάς.

· Κάποτε ζούσαμε με το μισθό μας. Σήμερα ζούμε με τους μισθούς που ΘΑ πάρουμε.

· Κάποτε δεν είχαμε φράγκο στην τσέπη, μα ήμασταν τόσο, μα τόσο ευτυχισμένοι!Σήμερα έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας.

· Κάποτε περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονιάς, με κρασάκι, τραγούδι και κουτσομπολιό. Σήμερα...μιζεριάζουμε σε ακριβά εστιατόρια.

· Κάποτε ιδανικό ήταν να γίνεις αναγνωρισμένος. Σήμερα ιδανικό είναι να γίνεις απλά αναγνωρίσιμος.

· Κάποτε μας δάνειζε λεφτά ο αδελφός μας. Σήμερα μας δανείζουν οι τράπεζες.

· Κάποτε κοιτούσαμε στα μάτια τους ανθρώπους. Τώρα τους κοιτάμε στην τσέπη.

· Κάποτε δουλεύαμε για να ζήσουμε. Σήμερα ζούμε για να δουλεύουμε.
· Κάποτε είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας. Σήμερα δεν έχουμε χρόνο για κανένα....

Αυτό το «Κάποτε», το έλεγαν Ζωή....

Ανεξήγητο...

Στη σιγή σμίγουν οι σκέψεις....
Οι χτύποι της καρδιάς....σου στέλνουν μηνύματα
που δεν μπορείς να ελέγξεις...
Πόσο αδύναμη,φτηνή,μοιάζει μπροστά του
η κάθε λογική.....
Ο φόβος χάνεται και εισαι ικανός
στο άγνωστο να πιστέψεις...
Εσύ που μέχρι χθες μετρούσες
ακόμα και τις λέξεις ....
Τα ήξερες ολα και τώρα
δεν γνωρίζεις τίποτα....
ελεύθερη ψυχή νιώθεις να πετάς ...
Σαν παιδί τα άστρα μετράς...
Δεν υπάρχει εξήγηση,δεν υπάρχει αντίδοτο ....
εκείνος έχει τον έλεγχο....στα δίνει όλα και τίποτα...
είναι μέσα σου και τον βλέπεις σε οτι ποθείς...

Δεν μπορείς να τον νικήσεις...
.. Ούτε ΕΣΥ....
...Ούτε Θεός....
...Ούτε θνητός...
Ο Έρωτας ειναι παντοδύναμος....

Χαρά Δουλγεράκη....

Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011

ΜΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΗ

Σε κουρασε ο δρομος,σε παραπλανησαν αγαπες που εμοιαζαν αληθινες,σιχαθηκες τη κοινωνια μας που σου υποσχεται μα δε σου δινει + παραιτηθηκες απο τα ονειρα σου.Υπαρχει ακομη χρονος,σημερα βγαινοντας απο το σπιτι σου και κανοντας μια βολτα μονος,θυμησου ολα οσα αφησες πισω + ψαξε τροπους να τα κανεις δικα σου!Μην τους ακους να λενε πως δεν μπορεις.Ακομη + η φωνη μεσα σου που σου λεει το ιδιο ειναι ψευτικη.Φτιαχνουμε θεωριες ωστε να επαναπαυομαστε + μενουμε στο καλο,αδιαφοροντας για το καλυτερο.

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

http://www.youtube.com/watch?v=42URyZXZUow

Κυριακή 9 Ιανουαρίου 2011

Τα συναισθήματα του ανθρώπου - Παραμύθι

ΤΑ ΜΠΙΣΚΟΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ..


 Μια νεαρή κυρία περίμενε την πτήση της στην αίθουσα αναμονής ενός μεγάλου αερολιμένα.Επειδή έπρεπε να περιμένει πολλές ώρες,αποφάσισε να αγοράσει ένα βιβλίο για να περάσει η ώρα. Αγόρασε επίσης κι ένα πακέτο μπισκότα.Κάθισε σε μια πολυθρόνα, στην αίθουσα VIP του αερολιμένα, για να διαβάσει με ησυχία.Ένας άνδρας που κάθισε στο διπλανό κάθισμα, άνοιξε το περιοδικό του και άρχισε να διαβάζει.Όταν πήρε το πρώτο μπισκότο,ο άνδρας πήρε κι αυτός άλλο ένα.Αισθάνθηκε ενοχλημένη αλλά δεν είπε τίποτα.Σκέφτηκε:"Τι νεύρα έχω!Εάν ήμουν σε κατάλληλη διάθεση θα τον χτυπούσα που τόλμησε!Για κάθε μπισκότο που έπαιρνε, ο άνδρας έπαιρνε κι αυτός άλλο ένα.Αυτό την εξαγρίωνε αλλά δεν θέλησε να κάνει σκηνη,Όταν έμεινε μόνο ένα μπισκότο,σκέφτηκε:«Ααα..Τι θα κάνει αυτός ο καταχραστής τώρα;"Τότε, ο άνδρας, παίρνει το τελευταίο μπισκότο, το κόβει στη μέση, δίνοντας της το ένα μισό.Ααα! Αυτό ήταν πάρα πολύΉταν πολύ πάρα πολύ θυμωμένη τώρα!Σε μια στιγμή, πήρε το βιβλίο της, τα πράγματά της και όρμησε στην αίθουσα επιβίβασης.Όταν κάθισε στο κάθισμά της,μέσα στο αεροπλάνο,έψαξε την τσάντα της για να πάρει τα γυαλιά της,και, προς μεγάλη της έκπληξη,το πακέτο με τα μπισκότα της ήταν εκεί,άθικτο,κλειστό!Αισθάνθηκε τόσο ντροπιασμένη!!Συνειδητοποίησε ότι έκανε λάθος...Είχε ξεχάσει ότι τα μπισκότα της δεν τα είχε βγάλει από την τσάντα της.Ο άνδρας είχε μοιραστεί τα μπισκότα του μ' αυτήν,χωρίς κανένα συναίσθημα θυμού ή πίκρας...ενώ αυτή ήταν πολύ θυμωμένη, σκεπτόμενη ότι μοιραζόταν τα μπισκότα της μ' αυτόν.Και τώρα δεν υπήρχε καμία πιθανότητα να εξηγήσει...ούτε να ζητήσει συγγνώμη. Υπάρχουν 4 πράγματα που δεν μπορείτε να ανακτήσετε.Η πέτρα...αφού ριχθεί! Η λέξη....αφού ειπωθεί! Η ευκαιρία... αφού χαθεί!Ο χρόνος..αφού περάσει!