ΟΝΕΙΡΟ..

Είδα χτες το βράδυ ένα όνειρο.Ονειρεύτικα πως περπατούσα στην αμμουδιά με το Θεό κ ψηλά στον ουρανό φωτίζονται σκηνές απ'τη ζωή μου.Για κάθε σκηνή στην άμμο υπήρχαν δυο χνάρια τα δικά μου κ του Θεού.Όταν η τελευταία σκηνή της ζωής μου φωτίστηκε μπροστά μου γύρισα πίσω κ είδα πως πολλές φορές στη διαδρομή της ζωής μου δεν ήταν δύο χνάρια αλλά ένα κ βλέποντας καλύτερα πρόσεξα πως αυτό συνέβαινε πάντα στις δύσκολες στιγμές της ζωής μου.
-Στεναχωρήθηκα κ είπα στο Θεό:''Κύριε είπες πως αν έπαιρνα το δρόμό σου θα ήσουν πάντα δίπλα μου αλλά βλέπω ότι στισ πιο δύσκολες στιγμές υπάρχουν μόνο δυο χνάρια στην άμμο.Τις στιγμές που σε χρειαζόμουν περισσότερο εσύ μ'εγκατέλειψες''
-Κ ο Θεός μου απάντησε:''Σ'αγαπώ τόσο πολύ κ ποτέ δε θα μπορούσα να σ'εγκαταλείψω στις δύσκολες στιγμές προσπάθειας κ πόνου.Όταν στην πορεία μας είδες πως δεν ήταν δυο χνάρια στην αμμουδιά ήταν γιατί σε κρατούσα στην αγκαλιά μου''

ΝΑ΄ΣΑΙ ΚΑΛΗ..

Να ΄σαι καλή , να΄σαι καλή , να΄σαι πάντα καλή , Και πότε-πότε να΄σαι έξυπνη , Όμως να μην είσαι ποτέ πολύ καλή , ούτε πολύ έξυπνη . Γιατί όσοι είναι φοβερά καλοί είναι και φοβερά μόνοι Κι όσοι είναι φοβερά έξυπνοι μαχαιρώνονται , πληγώνονται και ποδοπατιούναι από ανθρώπους με μικρότερες πνευματικές ικανότητες , γιατί αυτοί οι άνθρωποι διέπονται από ένα νόμο της ιδιοσυγκρασίας τους και βλέπουν τις επιδείξεις ανώτερης πνευματικότητας σαν μια προσβλητική αυθάδεια που στοχεύει τη δική τους έλλειψη αυτού του πολύτιμου χαρίσματος και τείνουν να φέρουν βαρέως τέτοιες επιδείξεις και αντιδρούν με τον τρόπο που προαναφέρθηκε -και είναι δικαιολογημένοι... Δυστυχώς ,δυστυχώς είναι
Μαρκ Τουειν

Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Ενα μικρό αγόρι ρώτησε τη μαμά του: "Γιατί κλαις μαμά;"
-"Γιατί είμαι γυναίκα" του είπε.
-"Δεν καταλαβαίνω" είπε το μικρό. Η μαμά του απλά το αγκάλιασε και είπε "και ούτε ποτέ θα καταλάβεις...."
Αργότερα το μικρό αγόρι ρώτησε τον μπαμπά του: "Γιατί η μαμά κλαίει χωρίς λόγο;"

-"Όλες οι γυναίκες κλαίνε χωρίς λόγο!" ήταν το μόνο που μπορούσε να πει ο μπαμπάς του.
Το αγοράκι μεγάλωσε και έγινε άντρας , έχοντας ακόμα την απορία για ποιό
λόγο κλαίνε οι γυναίκες.

Κάποια στιγμή είχε μια συζήτηση με τον Θεό. Τότε τον ρώτησε: "Θεέ μου, γιατί οι γυναίκες κλαίνε τόσο εύκολα;"
Και τότε ο Θεός του είπε...
- "Όταν δημιούργησα την γυναίκα έπρεπε να είναι ξεχωριστή.
Έφτιαξα τους ώμους της δυνατούς αρκετά ώστε να σηκώνουν τα βάρη του κόσμου και απαλά για να προσφέρουν ανακούφιση.
Της έδωσα εσωτερική δύναμη για να μπορεί να υπομένει τις γεννήσεις και την απόρριψη που καμιά φορά προέρχεται από τα παιδιά της.
Της έδωσα σκληράδα που της επιτρέπει να συνεχίζει όταν οι υπόλοιποι τα έχουν παρατήσει, και να φροντίζει την οικογένεια της μέσω αρρώστιας και κούρασης χωρίς να παραπονιέται.
Της έδωσα ευαισθησία ώστε να αγαπάει τα παιδιά της κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, ακόμα και όταν αυτά την πληγώνουν.
Της έδωσα δύναμη ώστε να αντέχει τον άντρα της με τα ελαττώματα του και την έπλασα από το πλευρό του για να προστατεύσω την καρδιά του.
Της έδωσα σοφία να γνωρίζει ότι ένας σύζυγος ποτέ δεν πληγώνει την γυναίκα του, απλά ελέγχει τις δυνάμεις της και την αποφασιστικότητα της να παραμείνει δίπλα του χωρίς αμφιβολίες.
'Βλέπεις γιέ μου' είπε ο Θεός, ' η ομορφιά της γυναίκας δεν είναι στα ρούχα που φοράει, στη μορφή που έχει ,ούτε στον τρόπο που φτιάχνει τα μαλλιά της.
Η ομορφιά της γυναίκας είναι στα μάτια της, γιατί τα μάτια είναι οι πύλες της καρδιάς, το μέρος που η αγάπη κατοικεί."

women of the world

http://www.youtube.com/watch?v=qepG_pb_ZJ4

ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΠΟΧΗ.......

Ένας μαθητής ενός Αμερικάνικου Γυμνασίου είχε γράψει το εξής:

Το παράδοξο της εποχής μας μέσα στην ιστορία είναι ότι έχουμε
ψηλότερα κτήρια, αλλά κοντύτερο ψυχισμό
φαρδύτερες λεωφόρους, αλλά στενότερες οπτικές γωνίες,
σπαταλούμε περισσότερο, αλλά έχουμε λιγότερα,
αγοράζουμε περισσότερα, αλλά απολαμβάνουμε λιγότερο.

Έχουμε μεγαλύτερα σπίτια και μικρότερες οικογένειες,
περισσότερες ανέσεις, αλλά λιγότερο χρόνο,
έχουμε περισσότερα πτυχία, αλλά λιγότερη αντίληψη
περισσότερη γνώση, αλλά λιγότερη κρίση,
περισσότερους ειδήμονες, αλλά λιγότερες λύσεις,
περισσότερα φάρμακα, αλλά λιγότερο καλή φυσική κατάσταση.

Έχουμε πολλαπλασιάσει τα αποκτήματά μας, αλλά έχουμε μειώσει τις αξίες μας.

Μιλάμε πολύ, αγαπάμε σπανιότατα και μισούμε συχνότατα.

Έχουμε μάθει πώς να "κερδίζουμε το ψωμί μας", αλλά όχι πώς να κερδίζουμε τη ζωή,
προσθέσαμε χρόνια στη ζωή, αλλά όχι ζωή στα χρόνια.

Ταξειδεύουμε στο φεγγάρι, αλλά δυσκολευόμαστε να διασχίσουμε τον δρόμο, ώστε να συναντήσουμε ένα νέο γείτονα.

Κατακτήσαμε το κενό του διαστήματος, αλλά όχι το εσωτερικό μας κενό,
καθαρίσαμε τον αέρα, αλλά βρωμίσαμε την ψυχή μας,
διασπάσαμε το άτομο, αλλά όχι την εμπάθεια και την προκατάληψή μας.

Έχουμε υψηλότερα εισοδήματα, αλλά χαμηλότερη ηθική,
γίναμε πολλοί σε ποσότητα, αλλά λίγοι σε ποιότητα.

Αυτή είναι η εποχή των ψηλών ανθρώπων, αλλά των μικρών χαρακτήρων,
του γρήγορου κέρδους, αλλά των ρηχών σχέσεων.

Αυτή είναι η εποχή του κόσμου της ειρήνης, αλλά των εσωτερικών συγκρούσεων,
περισσότερης άνεσης, αλλά λιγότερης διασκέδασης,
περισσότερων ειδών διατροφής, αλλά λιγότερης θρεπτικότητας.

Αυτή είναι η εποχή των δύο εισοδημάτων (και των δύο συζύγων), αλλά περισσότερων διαζυγίων,
εντυπωσιακότερων κατοικιών, αλλά διαλυμένων σπιτιών.

Είναι η εποχή που υπάρχουν πολλά στις βιτρίνες και λιγότερα αποθέματα,
η εποχή που η τεχνολογία μας φέρνει αυτό το γράμμα και η εποχή που μπορείς να επιλέξεις είτε να το προωθήσεις και να δημιουργήσεις τη "διαφορά"... ή απλά να το διαγράψεις...

ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ...

ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΙΑΠΩΝΕΖΙΚΟ.Η ΠΙΤΣΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΙΤΑΛΙΚΗ.Η ΜΠΥΡΑ ΣΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ.Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.Ο ΚΑΦΕΣ ΣΟΥ ΒΡΑΖΙΛΙΑΝΙΚΟΣ.ΤΟ ΤΣΑΙ ΣΟΥ ΚΙΝΕΖΙΚΟ.ΤΟ ΡΟΛΟΙ ΣΟΥ ΕΛΒΕΤΙΚΟ.Η ΜΟΔΑ ΣΟΥ ΓΑΛΛΙΚΗ.ΤΟ ΜΠΛΟΥΖΑΚΙ ΣΟΥ ΚΙΝΕΖΙΚΟ.ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΣΟΥ ΤΑΙΒΑΝΕΖΙΚΑ.ΤΟ ΡΑΔΙΟ ΣΟΥ ΚΟΡΕΑΤΙΚΟ.Η ΒΟΤΚΑ ΣΟΥ ΡΩΣΣΙΚΗ.ΚΙ ΕΠΕΙΤΑ ΠΑΡΑΠΟΝΙΕΣΑΙ ΟΤΙ Ο ΓΕΙΤΟΝΑΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ????ΣΥΝΕΛΘΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!

Μαμάδες πλήρους φάσματος

Υπάρχει γυναίκα που σε κάποια στιγμή της ζωής της δεν αναρωτήθηκε «μήπως δεν κάνω για μάνα?» ή – ακόμη χειρότερα – «μήπως δεν είμαι καλή μητέρα»?
Ποια είναι τέλος πάντων η “καλή μητέρα”? Υπήρξε ποτέ αυτό το είδος γυναίκας ή είναι μια έκφραση συμβατική που επικράτησε στη συνείδηση των πολλών τις περασμένες δεκαετίες κι ακόμα μάς κατατρέχει?
 Τα ερωτήματα αυτά ώρες ώρες γίνονταν εκνευριστικά, όταν σύγκρινα τον εαυτό μου με άλλες μαμάδες της διπλανής πόρτας, που έκαναν με χαρακτηριστική άνεση πράγματα για τα οποία ανέκαθεν βαρυγκομούσα (ειδικά ό,τι σχετίζεται με ταχυδακτυλουργίες στην κουζίνα και τις δουλειές του σπιτιού).
 Μέχρι που τυχαία έπεσα πάνω στις απόψεις των Lynn Andrews και Christian Northrup, που φώτισaν από άλλη σκοπιά το θέμα: Οι δύο γυναίκες συγγραφείς συμφωνούν ότι υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές αυτού που αποκαλούμε «καλή μητέρα», οι οποίες απλώνονται μπροστά μας σαν τις διαφορετικές συχνότητες του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος.
Γήϊνη μητέραΣτη μια άκρη του φάσματος βρίσκεται η παραδοσιακή μαμά – τροφός, την οποία αποκαλούν «γήϊνη μητέρα»: Για τη γυναίκα αυτή, η γέννηση, η φροντίδα των παιδιών και η δημιουργία της δικής της οικογένειας είναι ο προορισμός της ζωής της. Αγαπάει τη διακόσμηση, να φτιάχνει πράγματα για το σπίτι της, να περιποιείται τον κήπο και τα λουλούδια. Συχνά έχει δικό της λαχανόκηπο, τιμώντας έτσι τη σχέση της με τη μάνα-γη.
  Της αρέσει να μαγειρεύει και να φτιάχνει σπιτικά γλυκά. Αν είναι στο χέρι της, προτιμά να μην εργάζεται εκτός σπιτιού για να είναι διαθέσιμη, όσο γίνεται περισσότερο, για τις  ανάγκες της οικογένειας. Λάτρευε τα μωρά από τότε που ήταν κοριτσάκι και αργότερα στη ζωή, όταν έχουν μεγαλώσει τα παιδιά της,  συνεχίζει να φροντίζει μωρά από το πόστο της γιαγιάς.
 Αν και αναγνώριζα ότι μάλλον …εξέπεμπα από άλλη συχνότητα, πάντα ένιωθα μια κρυφή ζήλεια για τις γήϊνες μαμάδες και τις εκπληκτικές δεξιότητές τους. Εξάλλου ο πολιτισμός μας, ακόμα και σήμερα που οι παραδοσιακοί ρόλοι έχουν ανατραπεί, εκτιμά ιδιαίτερα αυτή τη …συχνότητα του μητρικού φάσματος.
Μητέρα του ουράνιου τόξουΣτην απέναντι άκρη του φάσματος βρίσκεται η μαμά του  μια εκδοχή μανούλας λιγότερο γήϊνης και παραδοσιακής. Είναι η γυναίκα που για να νιώσει ισορροπημένη θα πρέπει να ικανοποιήσει βαθύτερες δημιουργικές ανάγκες με το δικό της ιδιαίτερο τρόπο. Πέρα από τη φροντίδα των αγαπημένων της παιδιών έχει ανάγκη από προσωπικό χώρο και χρόνο,  για να ακούσει και τη δική της  φωνή και να της επιτρέψει να εκφραστεί.
 Οι γυναίκες αυτής της συχνότητας υπέφεραν τις περασμένες δεκαετίες γιατί δυσκολεύονται πολύ να χωρέσουν στο κοστούμι της παραδοσιακής μαμάς. Για να λειτουργήσουν εποικοδομητικά χρειάζονται συχνά βοήθεια στις δουλειές του σπιτιού. Μπορεί να μην έχουν πάντα φαγητό έτοιμο στην ώρα του, αλλά συνδέονται με τα παιδιά τους με έναν ξεχωριστό τρόπο, συχνά μέσα από δημιουργικές δραστηριότητες που μοιράζονται μαζί τους.
Ανάμεσα στις δύο άκρες του φάσματος υπάρχουν άπειρες διαφορετικές συχνότητες,  άπειρες υπέροχες παραλλαγές γυναικών, που καθημερινά ανοίγουν δρόμο στη ζωή με το δικό τους ιδιαίτερο μαμαδίστικο στυλ. Ας αποδεχτούμε κι ας αγκαλιάσουμε όλες τις συχνότητες του φάσματος, σε όποια κι αν ανήκουμε. Κι ας χαμογελάσουμε με συμπάθεια στην ίδια μας τη φύση, απαλλάσσοντάς την από το βάρος να προσπαθεί να δείξει κάτι άλλο απ΄ αυτό που είναι πραγματικά. Εξάλλου, όποια μαμαδο-συχνότητα κι αν ”εκπροσωπούμε”, πάνω απ΄όλα  θέλουμε να μεγαλώσουμε ευτυχισμένα παιδιά!